یعنی چه
فستقی صفت نسبی است و به رنگی اشاره دارد که شبیه به مغز پسته است؛ یعنی رنگ سبز ملایم، روشن و مایل به زرد که در طراحی و پوشاک کاربرد دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فُسْـتُـقـی تلفظ میشود که حرف فاء و تاء دارای ضمه (ـُ) و سین ساکن است.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «رنگ مغز پسته» یا «سبز پستهای»، واژه ۵ حرفی «فستقی» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این رنگ از اصطلاح Pistachio یا به طور دقیقتر Pistachio green استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به صورت صفت نسبی «فستقیّ» برای توصیف رنگ پستهای به کار میرود.
به فارسی
معادل اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی امروز، «پستهای» یا «سبزِ پستهای» است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، رنگ فستقی (سبز روشن) نماد طراوت، شادابی بهار و جوانی است. در اشعار کهن مانند آثار خاقانی، «قبای فستقی» تداعیکننده جامه زیبای بهاری درختان و لباسهای فاخر است.
جمعبندی و توضیح کامل فستقی
واژه «فستقی» یک صفت نسبی برای توصیف رنگی خاص است که به رنگ مغز پسته یا همان سبز روشن مایل به زرد اشاره دارد. از نظر ریشهشناسی، کلمه «فستق» شکل معرب (عربیشده) واژه پارسی میانهی «pistag» (پسته) است که پس از ورود به زبان عربی، با یاء نسبت به شکل «فستقی» درآمده و مجدداً به زبان فارسی بازگشته است و در ادبیات کلاسیک ما نیز به کار رفته است.
این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی نمادی از طراوت، جوانی و جامه بهاری طبیعت است. شاعران نامداری چون خاقانی و سوزنی سمرقندی از ترکیبات نظیر «قبای فستقی» یا «حریر فستقی» برای توصیف زیبایی برگهای تازه درختان در فصل بهار و لباسهای ارزشمند استفاده کردهاند. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته و امروزه جای خود را بیشتر به معادل سادهتر یعنی «پستهای» داده است.