یعنی چه
«اشکریز» صفت مرکب در زبان فارسی (متشکل از اشک + ریز) است و به ویژگی فرد یا چشمی اشاره دارد که پیوسته یا به مقدار زیاد اشک میریزد. این واژه در متون ادبی مجازاً برای توصیف حالات عاشق دلسوخته، اندوه فراق یا گریههای از سر شوق و عرفان به کار میرود.
تلفظ
این واژه از دو بخش «اَشک» (با سکون شین و کاف) و «ریز» (بن مضارع از مصدر ریختن) تشکیل شده است که به صورت سرهم یا با نیمفاصله تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «اشک ریز» دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به تعداد حروف طراح، کلماتی مانند گریان، اشکبار و سرشکبار نیز میتوانند به عنوان پاسخهای جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف حالت اشکریزی و چشمان گریان از واژگان متنوعی بر اساس لحن متن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم اشکریختن با ریشههای «بکی» و «دمع» ساخته میشود و واژه دامع دقیقترین معادل برای چشم اشکریز است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای بیان این صفت از ترکیب کلمه چشم و اشک (Gözyaşı) به همراه بنهای فعلی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اشک ریز
واژه «اشکریز» یک صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب اسم «اشک» (با ریشهای اوستایی و پهلوی) و بن مضارع «ریز» (از مصدر ریختن) پدید آمده است. این کلمه در معنای حقیقی به فرد یا چشمی دلالت دارد که به شدت یا مداوم در حال گریستن است و در پهنه ادبیات فارسی، نمادی ارزشمند از سوز درون، اخلاص، عشق راستین و توبه به شمار میرود.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم همارز آن مانند سرریز شدن چشم از اشک شوق یا خشیت الهی در آیات قرآنی با عباراتی همچون «تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ» توصیف شده است. این واژه در بازیهای کلماتی و جدول به عنوان کلمهای ۶ حرفی شناخته میشود و معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی دارد.