یعنی چه
نواری پارچهای، باریک و بلند است که دور یقهٔ پیراهن بسته میشود و پس از گرهخوردن، دو سر آن روی سینه آویزان میگردد. این پوشش امروزه به عنوان یکی از اجزای اصلی لباسهای رسمی مردانه شناخته میشود.
ریشه
این واژه از زبان فرانسوی (cravate) وارد فارسی شده است. ریشهٔ تاریخی آن به قرن هفدهم میلادی بازمیگردد؛ زمانی که سربازان اهل کرواسی (کُرُواتها) در ارتش فرانسه نوعی دستمال دستنویس را دور گردن خود میبستند. فرانسویها این پوشش را به نام این قوم نامگذاری کردند.
تلفظ
کِراوات / kerāvāt
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای tie و necktie رایجترین معادلها هستند و cravat بیشتر به مدلهای سنتیتر یا دستمالگردنهای پهن قدیمی اشاره دارد.
به عربی
عبارت «ربطة العنق» به معنای بند یا گره گردن، معادل رسمی و فصیح آن است و واژه «کرافات» نیز به عنوان وامواژه کاربرد دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی عینا از همان واژهٔ فرانسوی با املا و تلفظ مشابه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی آن «نیکتایی» و «دستمال گردن» هستند. ترکیب طنزآمیز «درازآویز زینتی» که در عوام به فرهنگستان زبان نسبت داده میشود، کاملاً ساختگی است و هرگز مصوبه رسمی فرهنگستان نبوده است.
نماد چیست
در فرهنگ پوشاک مدرن، نماد رسمیت، شیکپوشی، دیپلماسی، وقار و موقعیت اجتماعی یا اداری بالا است. اگرچه در برخی دورههای سیاسی شرق به عنوان نمادی از غربگرایی تلقی میشد، اما امروزه یک المان استاندارد بینالمللی در پوشش رسمی آقایان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کراوات
کراوات یکی از شناختهشدهترین اکسسوریهای پوشاک مردانه در جهان است که اصالتی اروپایی دارد. این جامهٔ تزیینی که ابتدا توسط سربازان کروات در قرن هفدهم میلادی استفاده میشد، به مرور زمان توسط فرانسویها وارد دنیای مد و فشن شد و سپس به سراسر جهان، از جمله ایران راه یافت.
در زبان فارسی، این کلمه فاقد همخانوادههای اشتقاقی سنتی است زیرا یک وامواژهٔ فرانسوی محسوب میشود. با وجود تلاشها برای جایگزینی آن با واژههایی مانند نیکتایی، کراوات همچنان رایجترین و استانداردترین اصطلاح در میان مردم و مترجمان است.
امروزه بستن کراوات در مناسبتهای رسمی، دیدارهای دیپلماتیک و محیطهای اداری، نشانهای از احترام به مخاطب و پایبندی به آداب معاشرت مدرن تلقی میشود و فراتر از یک تکه پارچه، به نمادی از پرستیژ و انضباط فردی تبدیل شده است.