یعنی چه
واژه «بحثوا» صیغه جمع مذکر غایب از فعل ماضی در زبان عربی است که به معنای تفحص، واکاوی و جستوجوی گروهی برای یافتن حقیقت یا شیء خاصی به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با فتح حروف «ب» و «ح» و «ث» تلفظ میشود و در پایان آن واو جمع قرار دارد که الف بعد از آن خوانده نمیشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی مثل «بررسی کردند به عربی» یا «کاویدند» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، میتوان از افعال گذشته مربوط به تحقیق و کاوش استفاده کرد.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و مترادفهای هممعنی آن در این زبان نشاندهنده ابعاد مختلف تفحص هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «واکاوی کردند»، «پژوهیدند» و «به بحث و تبادل نظر پرداختند» میشود.
در قرآن
خودِ واژه «بحثوا» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، ریشه ثلاثی مجرد آن (ب-ح-ث) یکبار در سوره مائده آیه ۳۱ برای داستان کلاغ و فرزندان آدم آمده است: «فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ» که در آنجا به معنی کاویدن زمین است.
جمعبندی و توضیح کامل بحثوا
واژه «بحثوا» یک فعل ماضی، ثلاثی مجرد و در صیغه جمع مذکر غایب از ریشه «ب-ح-ث» است. این کلمه در لغت به معنای آن است که گروهی از مردان یا افراد در گذشته به جستوجو، کاوش، تفحص یا تحقیق درباره موضوع یا شیء خاصی پرداختهاند. در متون فارسی و عربی، این واژه نمادی از پژوهشگری، حقیقتجویی و واکاوی عمیق به شمار میرود.
اگرچه این شکل خاص از فعل در قرآن کریم یافت نمیشود، اما ریشه لغوی آن با داستان معروف کلاغ در سوره مائده پیوند خورده است؛ جایی که کلاغ برای آموزش تدفین به قابیل، زمین را چنگ میزد و میکاوید. از همین رو، مفهوم ریشهای کلمه با یادگیری و کشف روشهای ناشناخته گره خورده است.
در کاربردهای جدول و لغتنامه، این کلمه پنجحرفی به عنوان معادل دقیق عربی برای افعالی چون «کاویدند» و «پژوهش کردند» شناخته میشود و همخانوادههایی نظیر بحث، مباحثه، مبحث و باحث دارد که همگی بر محور گفتوگو و تدبر علمی میچرخند.