یعنی چه
الافواه واژهای عربی و جمع مکسر «فم» یا «فوه» به معنای دهانها است. این کلمه در متون دینی و ادبیات فارسی کاربرد دارد و علاوه بر معنای واقعی (اندام بدن)، در معنای مجازی برای اشاره به گفتار ظاهری، سخنپراکنی و شایعاتی که دهان به دهان میچرخد استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة بر روی الف اول و سکون روی لام و فاء، به صورت «اَلْاَفْواه» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه الافواه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «دهانها» یا «جمع فم در عربی» کاربرد دارد و دقیقاً ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، برای معنای حقیقی از کلمه Mouths و برای مفاهیم کنایی و گفتاری از کلماتی مانند Utterances استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و به عنوان جمع مکسر معرفه برای کلمه «فم» به کار میرود.
به فارسی
معادل مستقیم و دقیق این کلمه در زبان فارسی، واژه «دهانها» است؛ اما در کاربردهای کنایی و ادبی میتوان آن را به «زبانها» یا «گفتارها» نیز ترجمه کرد.
نماد چیست
الافواه در فرهنگ و ادبیات نماد گفتارهای بیپایه، شایعات و ادعاهای زبانی بدون پشتوانه قلبی است. همچنین اصطلاح «افواه عمومی» در جامعهشناسی و ادبیات کنایه از افکار عمومی و شنیدههایی است که میان مردم رد و بدل میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الافواه
کلمه «الافواه» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که به عنوان جمع مکسر کلمه «فم» یا «فوه» شناخته میشود و معنای اصلی آن «دهانها» است. این واژه در قرآن کریم نیز بارها در قالب عباراتی چون «أَفْوَاهِهِمْ» به کار رفته و معمولاً برای توصیف سخنان ظاهری که با باورهای قلبی افراد همخوانی ندارد، استفاده شده است.
در کاربردهای ادبی و اجتماعی، الافواه به نمادی برای شایعه پراکنی، اظهارات زبانی و افکار عمومی تبدیل شده است؛ برای مثال ترکیب «افواه عمومی» به جوّ سخنان و شنیدههای جاری در میان عامه مردم اشاره دارد. این واژه در بازیهای جدول نیز به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای راهنمای «دهانها» کاربرد زیادی دارد.