یعنی چه
واژه حداث در لغتنامههای معتبر به دو معنای عمده به کار رفته است؛ نخست به معنای جماعتی که دور هم جمع شده و به گفتگو و شبنشینی میپردازند (همسخنان) و دوم به عنوان جمع مکسر حدیث، به معنای جوانان، نوآمدگان و چیزهای تازه و جدید.
تلفظ
این واژه بسته به معنای مورد نظر تلفظ میشود؛ در معنای همسخنان و همنشینان به صورت «حُدّاث» (با ضمه ح و تشدید د) و در معنای جوانان و تازهها به صورت «حِداث» (با کسره ح) تلفظ میگردد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه حداث معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «همسخنان»، «شبنشینان»، «جوانان» یا «نوآمدگان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در انگلیسی، در مفهوم همصحبت از کلماتی چون Interlocutors و در مفهوم گروه جوانان از واژه youths استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد. در زبان عربی معاصر، برای معنای دوم (جوانان) واژه «أحداث» کاربرد بسیار رایجتری نسبت به «حداث» دارد.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی معادل کلماتی نظیر همصحبتها، شبنشینان، مجلس-نشینان، نوآمدگان و برنایان است.
در قرآن
عین کلمه «حداث» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات مختلف ریشه ثلاثی آن (ح د ث) مانند الفاظ «تُحَدِّث»، «يُحْدِث» و «حَدِيث» به مفاهیم سخن گفتن، پدید آمدن و نوآوری در آیات متعددی ذکر شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل حداث
واژه حداث یک واژه اصیل با ریشه ثلاثی عربی (ح د ث) است که در متون متقدم و لغتنامههای کهن مانند دهخدا و معین با دو رویکرد معنایی متفاوت ثبت شده است. در رویکرد اول و رایجتر ادبی، به معنای جماعتی است که با یکدیگر به گفتگو، مباحثه و شبنشینی میپردازند و اصطلاحاً همسخن نامیده میشوند. در رویکرد دوم، این واژه به عنوان جمع مکسر کلمه حدیث در نظر گرفته شده و به معنای نسل جوان، افراد تازهکار یا پدیدههای نوظهور به کار میرود.
این کلمه گرچه در زبان فارسی امروز به صورت روزمره کاربرد زیادی ندارد، اما به دلیل ساختار چهار حرفی و معانی خاص خود، یکی از واژههای محبوب در طراحی طراحان جدول کلمات متقاطع است. شناخت ریشه و همخانوادههای آن نظیر حدیث، حادثه و احداث به درک بهتر جایگاه این واژه کمک میکند.