یعنی چه
مستبشرة صفت فاعلی مؤنث از باب استفعال است و به کسی (بهویژه زن) اطلاق میشود که بر اثر شنیدن یک نوید یا خبر خوش، غرق در شادی و سرور شده و آثار این خوشحالی در چهرهاش نمایان است.
تلفظ
این کلمه به صورت مُسْتَبْشِرَة (مُسْـ + تَبْـ + شِـ + رَ + ه) تلفظ میشود که در زبان عربی تاء تأنیث آن در حالت وقف به صورت «ه» ساکن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، برای راهنمای «خوشحال از مژده» یا «شادان قرآنی»، کلمه ۷ حرفی «مستبشرة» یا ۶ حرفی «مستبشر» مد نظر است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده حس شادی عمیق ناشی از یک اتفاق مثبت یا مژده هستند.
به عربی
در زبان عربی، کلماتی مانند فرحة و مسرورة نزدیکترین مترادفها به این واژه هستند، با این تفاوت که مستبشرة وجهِ «شادی ناشی از خبر خوش» را برجسته میکند.
به فارسی
در برگردان فارسی میتوان از واژههایی چون «شادان»، «خرم»، «خوشحال از بشارت» و «روحیهیافته» برای انتقال معنای آن استفاده کرد.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در ترکیب «ضَاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» (سوره عبس، آیه ۳۹) آمده است. این آیه توصیفکننده چهرههای مؤمنان و رستگاران در روز قیامت است که از شنیدن خبر پاداش و رحمت الهی خندان و شادمانند.
جمعبندی و توضیح کامل مستبشرة
واژه «مستبشرة» یک صفت با ریشه عربی (ب-ش-ر) است که به طور خاص معنای شادی عمیق حاصل از دریافت یک مژده یا خبر خوش را منتقل میکند. این کلمه به دلیل ساختار صرفی خود در باب استفعال، نشاندهنده پذیرش و اثرپذیری کامل فرد از آن خبر مثبت است، به طوری که آثار سرور در تمام وجود و چهره او آشکار میشود.
بزرگترین شهرت و کاربرد این کلمه در فرهنگ اسلامی، به آیه ۳۹ سوره مبارکه عبس بازمیگردد. در این بافت قرآنی، مستبشرة به عنوان نمادی معنوی برای توصیف احوال خوش و چهرههای درخشان اهل بهشت و رستگاران در قیامت به کار رفته است؛ کسانی که با دیدن کارنامه اعمال و دریافت بشارت الهی، غرق در امید و عاقبتبهخیری شدهاند.