یعنی چه
عزما از ریشه عربی عزم گرفته شده و به مفهوم داشتن ارادهای پولادین، قصد راسخ و تصمیم قاطع برای به سرانجام رساندن یک کار است. این واژه نشاندهنده پایداری و عدم تزلزل در مسیر اهداف است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح عین و سکون زاء (عَزْما) است که در حالت تنوین به صورت عَزماً نیز خوانده و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عزما به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون اراده استوار، تصمیم قاطع یا قصد و آهنگ با ۴ حرف به کار میرود.
به عربی
این واژه خود ریشه در زبان عربی دارد و از فعل عزم به معنای قصد کردن و محکم شدن بر کاری مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل اراده، همت، پایداری، جزمیت، پشتکار و تصمیم راسخ هستند.
در قرآن
واژه «عزما» به صورت مستقل در قرآن کریم به کار نرفته است، اما ریشه و مشتقات آن مانند «فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ» (آلعمران/۱۵۹) و «وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا» (طه/۱۱۵) دیده میشود که بر اهمیت اراده تاکید دارند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، این واژه نماد استقامت، عزم جزم، عدم تسلیم در برابر سختیها و ثبات قدم در مسیر حق و اهداف بزرگ است.
جمعبندی و توضیح کامل عزما
واژه عزما ریشه در زبان عربی دارد و به معنای اراده استوار، تصمیم قاطع و پایداری در انجام کارها است. این کلمه با مفاهیمی چون همت، جزم و قصد همپوشانی معنایی نزدیکی دارد و در متون ادبی و دینی نشاندهنده روحیهای مصمم و ناامیدنشونده است.
اگرچه این واژه به صورت دقیق و مستقل کاربرد روزمره گستردهای در زبان فارسی معیار ندارد، اما مشتقات آن مانند عزم، عازم و عزیمت بسیار رایج هستند. همچنین در نظام نامگذاری، به عنوان یک نام دخترانه با مفهوم شخصیت قوی و بااراده شناخته میشود.
در فرهنگ قرآنی نیز ریشه این کلمه جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که پیامبران صاحب شریعت و اراده استوار، اولوالعزم نامیده میشوند که خود والاترین تجلی مفهوم عزما در بستر فرهنگ اسلامی است.