یعنی چه
تشویش و بیقراری به وضعیتی روحی و جسمی اطلاق میشود که در آن فرد دچار دغدغه، پریشانی خاطر، دلشوره و عدم سکون قلبی است. در این حالت، شوریدگی ذهنی مانع از تمرکز فرد شده و با ناآرامی و بیتابی جسمی همراه میگردد.
تلفظ
عبارت «تشویش و بیقراری» به صورت «تَشْویش (tašwīš) وَ بیْقَراری (bī-qarārī)» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «تشویش و بیقراری» (۱۳ حرف) یا مترادفهای آن نظیر اضطراب، دلهره، پریشانی و ناآرامی باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژههای فوق برای رساندن مفهوم این ترکیب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادلهای دقیقی برای توصیف حالات آشفتگی درونی و بیتابی وجود دارد.
نماد چیست
این عبارت در روانشناسی و فرهنگ بصری نماد آشفتگی درونی، تپش نامنظم قلب، خطوط درهمپیچیده و کلاف سردرگم است. در ادبیات عرفانی نیز به عنوان نمادی از فاصله گرفتن انسان از طمأنینه، سکون قلب و یاد الهی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تشویش و بیقراری
عبارت «تشویش و بیقراری» یک ترکیب توصیفی کامل از ادغام دو حالت روانی و جسمی است؛ «تشویش» که ریشه در زبان عربی دارد به معنای درهم شدن، شوریدگی و دغدغهمندی ذهن است و «بیقراری» که واژهای اصیل و پیشوندی در زبان فارسی است، بر عدم ثبات، بیتابی و ناشکیبایی دلالت میکند. ترکیب این دو با هم وضعیتی را بازگو میکند که فرد هم از نظر ذهنی دچار دلشوره و دلهره است و هم از نظر اندام و رفتار حرکتی، توانایی آرام گرفتن در یک جا را ندارد.
اگرچه این ترکیب عینا در متن قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم متضاد و معادل آن مانند «جزوع» (بیتاب)، «ضائق» (دلتنگ) و مفهوم «طمأنینه» به عنوان درمان آن مطرح شده است. در پهنه ادبیات و روانشناسی، این حالت تجسمکننده تلاطم درونی و کلافگی روحی است که در زبانهای دیگر نظیر انگلیسی و عربی نیز با واژههایی چون Anxiety و القلق همپوشانی معنایی بسیار نزدیکی دارد.