یعنی چه
معجری در اصل به معنی منسوب به مِعجَر است؛ یعنی هر چیزی که به روسری، چارقد، مقنعه و پوشش سر زنان مربوط باشد. همچنین در ادبیات فارسی به معنای حاصلمصدر یعنی معجر بودن و خاصیت پوشانندگی سر نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مِعْجَری (me'jarī) است که از واژهٔ پایهای مِعجَر به همراه پسوند نسبت «ی» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به پرسشهایی نظیر منسوب به پوشش سر یا حالت روسری داشتن، واژه ۵ حرفی «معجری» یا واژه ۴ حرفی «معجر» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، معادلهای انگلیسی آن به صورت اصطلاحات مربوط به پوشش سر ترجمه میشوند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به مفاهیم مرتبط با این نوع پوشش از واژگان مربوط به باشاورتوسو استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی آن شامل عناوینی چون سرانداز، روسری، چارقد، مقنعه و روپاک است که برای پوشاندن سر و گیسوان استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل معجری
واژهٔ «معجری» اصطلاحی منسوب به «مِعجَر» است که ریشه در زبان عربی (ماده ع-ج-ر به معنی پیچیدن و گره زدن) دارد و از طریق پسوند نسبت «ی» وارد زبان فارسی شده است. این واژه به هر چیزی که جنس، شکل یا کاربردی شبیه به روسری، چارقد و مقنعه داشته باشد اشاره میکند و در متون کهن نظم و نثر فارسی به عنوان نمادی از حالت پوشیدگی سر به کار رفته است.
گاهی در ادبیات، این واژه به صورت حاصلمصدر به معنای «حالت معجر داشتن» یا خاصیت پوشانندگی استفاده شده است؛ چنانکه خاقانی میگوید: «مریم عور را کند برگ درخت معجری». لازم به ذکر است که در برخی گویشهای عامیانه یا محلی، این واژه به اشتباه با «محجر» (به معنی نرده و طارمی لب ایوان) آمیخته میشود که از نظر ریشهشناسی کاملاً متفاوت هستند.
از نظر فرهنگی و ادبی، معجر و صفات منسوب به آن نماد حیا، عفاف، وقار سنتی و حجاب به شمار میروند و در ادبیات مذهبی و آیینی نیز به عنوان نشانهای از مظلومیت و پاسداشت حرمتها کاربرد فراوانی دارند.