یعنی چه
دلاور به کسی گفته میشود که دارای جرات، جسارت و شهامت بالایی است و در برابر سختیها، خطرات یا در میدان جنگ، با شجاعت و بدون ترس عمل میکند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مخالف دلاور و شجاعت را میرسانند و به ترس یا عدم جسارت اشاره دارند.
هم خانواده
کلماتی که از نظر ریشهٔ معنایی و ساختاری با دلاور همبستگی دارند و مفهوم شجاعت و درونمایهٔ «دل» را به همراه دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژهٔ دلاور به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون شجاع، بیباک یا پهلوانِ پنج حرفی کاربرد دارد.
به انگلیسی
برابرهای زبان انگلیسی که مفاهیم شجاعت، دلیری، قهرمانی و جنگاوری را منتقل میکنند.
به عربی
واژگان عربی که برای توصیف فرد بیباک، دلیر و پیشقدم در کارهای خطیر استفاده میشوند.
به ترکی
کلمات معادل در زبان ترکی که به معنای صاحب جرأت، جوانمرد و پهلوان هستند.
به فارسی
دلاور یک صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب «دل» (به مجاز یعنی جرأت و شهامت) و «آور» (بن مضارع آوردن، به معنی دارنده) ساخته شده است. ریشهٔ این واژه به فارسی میانه بازمیگردد و در معنای ترکیبی به کسی اشاره دارد که با خود شجاعت میآورد یا صاحب دلی استوار و قوی است.
جمعبندی و توضیح کامل دلاور
واژهٔ «دلاور» یکی از کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که در فرهنگ و ادبیات حماسی ایران، جایگاه ویژهای دارد. این واژه به لحاظ ساختاری از دو بخش «دل» (به نشانهٔ مرکز شجاعت و غیرت) و «آور» تشکیل شده و به معنای کسی است که صاحب جرأت و جسارتِ اقدام در کارهای بزرگ و سهمگین است. در متون کهن و بهویژه شاهنامه فردوسی، دلاور نمادی از عیاری، پهلوانی، پاسداری از مظلوم و ایستادگی بیباکانه در برابر ظلم و سختیهاست.
این کلمه گرچه در متن اصلی قرآن کریم به دلیل اصالت فارسیاش نیامده است، اما مفاهیم ارزشی همراستا با آن مانند جهاد، صبر و استقامت همواره در فرهنگ اسلامی مورد ستایش بودهاند. در ادبیات منظوم و منثور، دلاور معمولاً با نمادهایی همچون «شیر» یا «عقاب» تصویر میشود تا اوج قدرت، بیباکی و بلندپروازی یک قهرمان ملی یا اسطورهای را به نمایش بگذارد.