یعنی چه
نام محلی قله سبلان، «ساوالان» است. در ریشهشناسی این واژه چند فرضیه وجود دارد؛ در زبان ترکی آذربایجانی آن را ترکیبی از «ساو» (پیام/وحی) و «آلان» (گیرنده) به معنای «محل نزول پیام یا گیرنده وحی» میدانند که به باورهای بومی درباره بعثت زرتشت در این کوه اشاره دارد. در تحلیلهای دیگر، این نام با ریشههای کهن تالشی و محلی به معنای «آشیانه برف» یا «جایگاه برف» و یا از ریشه ایرانی «سب/سپ» به معنای «کوه سپید و درخشان» تفسیر شده است.
تلفظ
این واژه در زبان محلی به صورت «ساوالان» (Savalan) با مصوتهای بلند تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ طراحان برای عبارت «نام محلی قله سبلان» معمولاً واژه ۶ حرفی «ساوالان» است. همچنین عبارت خود پرسش یعنی «نام محلی قله سبلان» دقیقاً دارای ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
در نقشهها و متون بینالمللی از هر دو صورت نوشتاری برای اشاره به این کوه استفاده میشود.
به فارسی
معادل رسمی و شناختهشده این واژه در زبان فارسی معیار «سبلان» است.
نماد چیست
ساوالان نماد سپیدرویی، استواری و هویت طبیعی و فرهنگی شمالغرب ایران و عشایر شاهسون است. این کوه جایگاهی اسطورهای و عرفانی دارد و در باورهای عامیانه محل گوشهنشینی زرتشت به شمار میرود. از نظر ظاهری نیز دریاچه فیروزهای دهانه قله و صخره طبیعی «قارتال دَشی» (سنگ عقاب) نمادهای شاخص آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل نام محلی قله سبلان
«ساوالان» نام محلی و اصیل قله سبلان، سومین قله بلند ایران در استان اردبیل است. این نام در میان بومیان منطقه و در زبان ترکی آذربایجانی ارزش و احترام ویژهای دارد و اغلب از آن با عنوان «سلطان ساوالان» یاد میشود. درباره ریشه لغوی آن اتفاق نظر قطعی وجود ندارد؛ برخی پژوهشگران آن را آمیزهای از واژگان کهن محلی به معنای «آشیانه برف» یا «کوه درخشان» میدانند و برخی دیگر بر اساس زبان ترکی آن را «گیرنده وحی» تفسیر میکنند که با باورهای اسطورهای مبنی بر بعثت حضرت زرتشت در این کوهستان پیوند خورده است.
این کوه علاوه بر جایگاه آیینی و مذهبی در فرهنگ بومی، به دلیل ویژگیهای منحصربهفرد طبیعیاش مانند دریاچه زیبای دهانهای در بالای قله، چشمههای آب گرم طبیعی در دامنهها و صخره مشهور عقاب (قارتال)، یکی از مهمترین نمادهای جغرافیایی و گردشگری ایران به شمار میرود.