یعنی چه
چغلخوری در زبان فارسی به معنای سخنچینی، رازپوشی نکردن و گزارش دادن خطا یا کار پنهانی یک فرد نزد شخص بزرگتر (مانند حاکم، رئیس، معلم یا والدین) است. این کار معمولاً با نیت بدگویی، ایجاد بدبینی، شکایت یا آسیب رساندن به موقعیت آن شخص انجام میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «چُغُلخوری» تلفظ میشود که از ترکیب واژه «چُغُل» (به معنی سخن فتنهانگیز) و مصدر «خوردن» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، «چغل خوری» (۷ حرف)، «سخن چینی» یا «نمامی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و بافت متن، از واژههای متنوعی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
خود واژه «چغلخوری» به دلیل ریشهاش در قرآن نیامده است، اما مفهوم آن به عنوان یک رذیله اخلاقی به شدت نکوهش شده است؛ از جمله در آیه ۱۱ سوره قلم «هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ» (عیبجوی سخنچین) و آیه ۱ سوره همزه «وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ».
نماد چیست
در ادبیات تمثیلی و سنتی، حیواناتی مانند کلاغ (به خاطر خبررسانی و غوغاگری) یا موش (به خاطر رفتوآمد پنهانی و دوبههمزنی) به عنوان نمادهای سنتی خبرچینی یاد میشوند. در مفاهیم مدرن نیز نماد آن میکروفون پنهان یا گوش چسبیده به دیوار است.
جمعبندی و توضیح کامل چغل خوری
چغلخوری یکی از رفتارهای ناپسند اجتماعی و اخلاقی است که به معنای انتقال رازها، خطاها یا کارهای پنهانی افراد به یک شخص صاحب قدرت یا بزرگتر است. ریشه کلمه «چغل» بر اساس لغتنامه دهخدا از زبان ترکی وارد فارسی شده و در ترکیب با «خوری»، مصدری عامیانه را شکل داده است که بار معنایی کاملاً منفی دارد.
این رفتار برخلاف غیبت ساده، معمولاً با هدف تخریب جایگاه فرد، شکایت یا فتنهانگیزی انجام میشود. در فرهنگ عامه و متون اخلاقی، این کار مایه از بین رفتن اعتماد، ایجاد کینه و برهم خوردن روابط صمیمانه میان افراد جامعه تلقی میگردد.
در نظامهای ارزشی و دینی، چغلخوری مترادف با «نمامی» و «سعایت» دانسته شده و به شدت منع شده است، چرا که به جای اصلاح امور یا عیبپوشی، به شعلهور شدن اختلافات و آسیبهای اجتماعی دامن میزند.