یعنی چه
این عبارت به دژها، قلعهها یا عمارتهای بزرگ و باشکوهی اشاره دارد که در دوران ملوکالطوایفی (فئودالیسم) ساخته میشدند. این بناها محل سکونت پادشاهان محلی، خانها، اشراف و نجیبزادگان بودند و به دلیل ساختار نامتمرکز قدرت در آن دوران، علاوه بر کاربری مسکونی و تجملاتی، ساختاری مستحکم و تدافعی برای مقابله با هجوم طوایف دیگر داشتند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «کاخِ دُورِهیِ مُلوکُ الطَّوایِفی» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت طولانی با ۱۹ حرف به عنوان راهنما یا پاسخ برای توصیف عمارتهای بزرگ اشرافی قدیم نظیر شاتو یا قلعههای فئودالی به کار میرود.
به انگلیسی
این اصطلاح در متون ترجمهای اغلب معادل واژه Chateau (شاتو) یا Castle در بافت تاریخی نظامهای اربابرعیتی قرار میگیرد.
به فارسی
در زبان فارسی واژههایی چون قلعه، دژ، ارگ، کوشک و قصر بسته به نوع کاربری نظامی یا مسکونی، معادلهای اصیل این مفهوم به شمار میروند.
نماد چیست
این بناها در تحلیلهای تاریخی و سیاسی نماد نظام فئودالی (ارباب-رعیتی)، شوکت و انزوای اشرافی، تجزیه قدرت سیاسی و ضعف حکومت مرکزی در برابر خانها و حکام محلی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل کاخ دوره ملوک الطوایفی
عبارت «کاخ دوره ملوکالطوایفی» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که بیش از هر چیز برای توصیف قلعهها، عمارتها و دژهای باشکوه دوران فئودالیته (بهویژه واژه فرانسوی شاتو) به کار میرود. این سازهها متعلق به دورههایی از تاریخ هستند که قدرت در دست یک دولت مرکزی واحد نبوده، بلکه کشور میان خانها، طوایف و شاهزادگان محلی تقسیم شده بود.
این کاخها معماری ویژهای داشتند که بازتابدهنده شرایط اجتماعی عصر خود بود؛ از یک سو مظهر تجمل، ثروت و شوکت طبقه اشراف و حاکمان محلی بودند و از سوی دیگر به دلیل تفرقه سیاسی و درگیریهای مداوم بین طوایف، به صورت دژهایی مستحکم، باروها و برجهای تدافعی ساخته میشدند تا امنیت ساکنان خود را تامین کنند.
در فرهنگهای لغت و معماها، این اصطلاح نوزده حرفی به عنوان یک توصیف دقیق تاریخی برای ارگها و قصرهای دوران ملوکالطوایفی به کار میرود و در ادبیات سیاسی نیز گاهی کنایه از تفرقه، نامتحد بودن و چندپارگی قدرت در یک سرزمین است.