یعنی چه
مغرضان جمعِ کلمه «مُغرِض» است و به کسانی گفته میشود که در سخن، رفتار یا قضاوت خود بیطرف نیستند؛ بلکه بر اساس کینه، سوءنیت، منفعتطلبی شخصی یا جهتگیریهای پنهان دست به عمل میزنند و حقیقت را کتمان میکنند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل مغرضان را میرسانند و بر پاکدستی، بیطرفی و عدالت در قضاوت دلالت دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [moḡrezān] است که از ترکیب واژه عربی مُغرِض با پسوند جمع فارسی «ان» ساخته شده است.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بدخواهان»، «کینهتوزان» یا «غرضورزان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به لحن متن و میزان کینه یا جانبداری، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل غرضورزان، بدخواهان، کینهتوزان، یکطرفهنگران و مفسدان است.
در قرآن
خود واژه «مغرضان» یا «مغرض» با همین لفظ در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما مفهوم غرضورزی، جانبداری کورکورانه و کتمان حق به دلایل شخصی، در آیات متعددی با تعابیری همچون بیماردلان («فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ»)، فتنهجویان («ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ») یا پیروی از هوای نفس و تعصب بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مغرضان
واژه «مغرضان» در زبان فارسی ریشهای عربی دارد که از مصدر «غرض» گرفته شده است. لغتنامه دهخدا به این نکته ظریف اشاره میکند که اگرچه این کلمه در اصلِ لغت عرب به معنی صاحبِ کینه و سوءنیت به کار نمیرفته، اما در فرهنگ و زبان فارسی کاملاً در این مفهوم جا افتاده و رایج شده است. این واژه بار معنایی منفی دارد و معمولاً در ادبیات سیاسی، رسانهای و اجتماعی برای نقد افرادی به کار میرود که چشم بر حقیقت میبندند تا به اهداف تخریبی خود برسند.
در حوزه اخلاق و نمادشناسی، مغرضان نماد عدم انصاف، حقیقتپوشی و کینهتوزی پنهان هستند. تفاوت آشکاری میان یک «منتقد» و یک «مغرض» وجود دارد؛ چرا که منتقد با نگاهی سازنده و منصفانه به اصلاح امور میپردازد، در حالی که فرد مغرض تنها به دنبال تخریب، مچگیری و رسیدن به منافع یا اغراض شخصی خویش است.