یعنی چه
گلیمبافی به هنر و فرایند بافت نوعی زیرانداز و پوشش دستباف گفته میشود که برخلاف قالی، بدون پرز (flat weave) است و از درهمتنیده شدن تار و پود تشکیل میشود. این واژه همچنین به محل و کارگاه انجام این فعالیت نیز اطلاق میگردد.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی از دو بخش «گِلیم» (gelīm / kilim) و «بافی» (bāfī) است که به صورت روان [گِلیمبافی] خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش دقیقاً ۸ حرف دارد. از گزینههای مشابه دیگر در این حوزه میتوان به پلاسبافی و جاجیمبافی اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این هنر دستی اصیل از واژه وامگرفتهشدهٔ Kilim یا اصطلاح تخصصی flatweave استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلمه کلیم عینا استفاده میشود و برای توصیف بافت آن از واژگان حیاکة یا نسج بهره میبرند.
به فارسی
از واژههای هممعنا و توصیفی جایگزین در زبان فارسی میتوان به بافت گلیم، بافندگی گلیم و در مفاهیم سنتی و منطقهای به جاجیمبافی و پلاسبافی اشاره کرد. واژههای همخانواده آن شامل گلیم، بافنده، بافتار و بافندگی است.
نماد چیست
گلیمبافی در فرهنگ عامه و ادبیات ایرانی نماد قناعت، بخت و توانایی اداره مستقل زندگی است (مانند ضربالمثل گلیم خود را از آب کشیدن). همچنین طرحهای هندسی آن نماد باروری خاک، برکت، آب، صلح و بازتابی از زندگی سنتی و عشایری است.
جمعبندی و توضیح کامل گلیم بافی
گلیمبافی یکی از کهنترین و اصیلترین صنایع دستی ایران و مناطق همجوار است که ریشه در زندگی عشایری و روستایی دارد. این هنر شامل درهمتنیدن پودهای رنگی از میان تارهای پشمی یا پنبهای است که محصول نهایی آن زیراندازی سبک، با دوام و بدون پرز به نام گلیم است. تفاوت عمده این هنر با قالیبافی در نداشتن گره و پرزهای بلند است که ظاهری صاف و هندسی به آن میدهد.
این واژه اصالت کاملاً ایرانی داشته و از زبان فارسی به بسیاری از زبانهای دنیا از جمله ترکی، عربی و حتی زبانهای اروپایی راه یافته است. گلیمبافی فراتر از یک صنعت، بازتابی از فرهنگ، باورها و نمادهای قومی بافندگان است که معمولاً توسط زنان و با الهام از طبیعت پیرامونشان خلق میشود.