یعنی چه
یوم التغابن یکی از نامهای روز قیامت در فرهنگ اسلامی است. این واژه از ریشه «غبن» به معنای ضرر و فریب در معامله گرفته شده و به روزی اشاره دارد که پردهها کنار میروند و انسانها متوجه میشوند که در معامله عمر خود سود کردهاند یا دچار خسارتی بزرگ شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عبادی و قرآنی به صورت «یَوْمُ التَّغَابُن» است که در زبان فارسی معمولاً بدون اعراب پایانی کلمه اول و به شکل ادغامشده تلفظ میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این اصطلاح معمولاً به روز زیان و سود متقابل یا روز حسرت و پشیمانی برگردانده شده است.
به عربی
این عبارت خود ریشه عربی دارد و در زبان عربی به عنوان مترادفی برای روز رستاخیز و آشکار شدن حقیقت پاداش و عقاب به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این اصطلاح شامل «روز حسرت»، «روز رستاخیز»، «روز پشیمانی» و «روز عیان شدن برد و باختهای واقعی زندگی دنیا» است.
در قرآن
این اصطلاح دقیقاً یک بار در قرآن مجید و در آیه ۹ سوره تغابن آمده است: «ذٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ»؛ یعنی آن روز، روزِ آشکار شدنِ زیان و پشیمانیِ کافران و کوتاهیکنندگان است.
نماد چیست
یوم التغابن نماد این مفهوم است که زندگی دنیا مانند یک بازار یا معامله است که سرمایه آن عمر انسان است. این واژه نماد فرارسیدن زمان تصفیهحساب نهایی، از دست رفتن فرصتها و آشکار شدن ارزش واقعی اعمال انسان در محضر عدالت الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل یوم التغابن
اصطلاح قرآنی «یوم التغابن» که نام سوره تغابن نیز از آن گرفته شده، توصیفی تکاندهنده از روز قیامت است. این واژه با ریشه گرفتن از مفهوم «غبن» (ضرر در معامله)، دنیا را به عنوان یک بازار بزرگ ترسیم میکند که انسانها با سرمایه گرانبهای عمر خود در آن به دادوستد مشغولند. در این روز، تمام حقایق پنهان آشکار شده و انسانها برنده یا بازنده واقعی بودن خود را درمییابند.
در روز تغابن، از یک سو کافران و تبهکاران به خاطر از دست دادن آخرت و تجارت زیانبار خود دچار حسرتی ابدی میشوند، و از سوی دیگر حتی مؤمنان نیز ممکن است به خاطر کوتاهی در کسب درجات بالاتر افسوس بخورند. این نامگذاری، هشداری است به انسان تا پیش از فرارسیدن آن دادگاه الهی و بیداری ناگهانی، در معاملات روزمره و انتخابهای خود بازنگری کند.