یعنی چه
واژه «مزلات» جمعِ مؤنث «مَزَلَّة» است. این کلمه در لغت به معنای مکانهای سُر خوردن پا و لغزشگاههاست و در مفهوم مجازی، به شرایط، محیطها یا وسوسههایی اشاره دارد که انسان را به خطاکاری، گناه، گمراهی و هلاکت میاندازد.
تلفظ
این واژه با فتح میم و زاء، و تشدید و فتح لام خوانده میشود: مَزَلّات.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «لغزشگاهها» یا «مواضع گمراهی»، واژه پنجحرفی «مزلات» یا واژه چهارحرفی «مزال» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مزلات در زبان انگلیسی از عباراتی که به موقعیتهای خطرساز، اشتباهات مکرر یا زمینههای سقوط اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل میتوان از واژههایی چون لغزشگاهها، مواضع گمراهی، مهلکهها و زلتگاهها به عنوان معادلهای دقیق مَزَلّات استفاده کرد.
نماد چیست
این واژه در ادبیات مذهبی، عرفانی و نثر کهن، نماد شرایط بحرانی، جاهطلبی، فتنهها و امتحانات دشوار الهی است؛ موقعیتهایی که عقل، تقوا و قدمهای انسان در مسیر حق به لرزه درمیآید. ترکیبهای مشهوری مانند «مزلات الاقدام» (لغزشگاههای گامها) در ادعیه و نهجالبلاغه به همین مفهوم اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل مزلات
واژه مَزَلّات از ریشه عربی «ز ل ل» (لغزیدن) گرفته شده و به معنای حقیقی و مجازی لغزشگاهها بهکار میرود. اگرچه این کلمه با این ساختار جمع صریحاً در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه فعلی آن در داستان لغزاندن آدم و حوا توسط شیطان وجود دارد. کاربرد عمده و اصطلاح مشهور آن در روایات و ادعیه اسلامی در قالب عباراتی نظیر «مزلات الفتن» دیده میشود.
این واژه در حقیقت هشداردهنده مواضعی است که انسان به دلیل ضعف نفس یا پیچیدگی شرایط دچار انحراف اخلاقی و فکری میشود. در ادبیات فارسی نیز نویسندگان متون کهن از این واژه برای فضاسازی درباره خطرات مسیر زندگی و لزوم استقامت و ثبات قدم استفاده کردهاند.
در نهایت، شناخت مفهوم مزلات به ما کمک میکند تا با موقعیتهای لغزنده اخلاقی و فکری آشنا شده و در مواجهه با آزمونهای سخت معنوی، با تکیه بر عقل و تقوا، پایداری خود را حفظ کنیم و از سقوط در مهلکهها مصون بمانیم.