یعنی چه
انفحة (یا مَنفَحة) مادهای پنیرمانند، زرد یا سفیدرنگ است که در بخش شیردان (معده چهارم) نوزاد حیوانات حلالگوشت و شیرخوار (مانند بره، گوساله و بزغاله) پیش از علفخوار شدن یافت میشود. این ماده حاوی آنزیم رنت (Rennet) است که باعث بستن و دلق شدن شیر و تبدیل آن به پنیر میگردد. در فقه اسلامی این ماده حلال و پاک شمرده میشود، حتی اگر از حیوانی که ذبح شرعی نشده به دست آمده باشد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت «اِنْفِحَة» (بخوانید en-fe-hah) تلفظ میشود و در برخی گویشها یا متون فقهی به صورت «مَنْفَحَة» نیز به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ «انفحة» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای طراحان کاربرد دارد. معادلهای رایج دیگر آن مایه پنیر و شیردان هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مادهٔ منعقدکننده از واژه Rennet و برای اشاره به اندام زیستی آن از Abomasum استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (ن ف ح) گرفته شده است که در متون فقهی و پزشکی کهن کاربرد فراوان دارد.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، «مایه پنیر» (اشاره به کارکرد) و «شیردان» (اشاره به محل قرارگیری در بدن حیوان) است.
نماد چیست
در ادبیات کهن، طب سنتی و متون عرفانی، انفحة به دلیل خاصیت ویژهاش که مقدار کمی از آن میتواند حجم زیادی از شیر مایع را منجمد و به پنیر تبدیل کند، نماد «تحول، انسجام و دگرگونی درونی» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انفحة
واژهٔ «انفحة» یک اصطلاح تخصصی و اصالتاً عربی است که به بخش شیردان یا همان مادهٔ طبیعی موجود در معدهٔ چهارم نوزادان حیوانات نشخوارکننده اطلاق میشود. این ماده به دلیل دارا بودن آنزیمهای خاص، نقش کلیدی در فرآیند تبدیل شیر به پنیر (انعقاد شیر) دارد و در زبان عامیانه و روزمرهٔ فارسی بیشتر با عنوان «مایه پنیر» یا «پنیرمایه» شناخته میشود.
این کلمه گرچه در متن قرآن کریم ذکر نشده است، اما در فقه اسلامی و احادیث جایگاه فقهی مهمی دارد؛ چرا که بر اساس فتاوای فقها، انفحه جزء مستثنیات مردار بوده و حتی در صورت عدم ذبح شرعی حیوان، پاک و قابل استفاده است. در متون طب سنتی و ادبیات کهن نیز از انفحه به عنوان نمادی برای دگرگونی و بخشیدن انسجام به ساختارهای مایع یاد شده است.