یعنی چه
این واژه ترکیبی کلاسیک از پیشوند نفی «بی» و واژه «مباهات» است و به فرد یا رفتاری اشاره دارد که عاری از هرگونه کبر، تفاخر، خودبینی و به رخ کشیدن موفقیتها باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره یا یای مجهول در بخش اول و ضمه روی حرف م [مُ] به صورت bi-mobāhāt انجام میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً ۸ حرف دارد. مفاهیم مشابه آن فروتن یا متواضع است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از صفاتی که مفهوم سادگی و عدم تفاخر را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
از آنجا که اصل واژه مباهات از ریشه عربی (ب-ه-ی) گرفته شده، در زبان عربی ترکیبات مشابه برای رساندن این مفهوم به کار میرود.
در قرآن
خود واژه «بیمباهات» در قرآن کریم نیامده است؛ اما مفهوم متضاد آن یعنی تفاخر و فخرفروشی به شدت نکوهش شده است، مانند آیه ۳۶ سوره نساء که میفرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا» (خداوند کسی را که تکبر میورزد و فخرفروش است، دوست ندارد).
نماد چیست
این واژه نماد رسمی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در فرهنگ و ادبیات اخلاقی، نشانه تواضع واقعی، دوری از خودنمایی و تقابل با تفاخر اجتماعی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بی مباهات
واژه ترکیبی «بیمباهات» نمونهای برجسته از آمیزش پیشوند نفی فارسی با یک مصدر مأخوذ از زبان عربی است. این کلمه در ساختار معنایی خود، به هر نوع کنش، گفتار یا منشی اشاره دارد که در آن هیچگونه ردی از خودستایی، به رخ کشیدن موفقیتها یا غرور دیده نشود. در حقیقت، این واژه تجلی صفت اخلاقی تواضع و فروتنی خالصانه است.
اگرچه این ترکیب به عنوان یک مدخل مجزا و سنتی در لغتنامههای کهن ثبت نشده است، اما به دلیل وضوح معنایی اجزای آن (بی + مباهات)، مفهومی کاملاً روشن را به مخاطب منتقل میکند. در قلمرو ادبیات عرفانی و اخلاقی، بیمباهات بودن ارزش بالایی دارد؛ زیرا نشاندهنده اصالت رفتار و پاکی نیت فرد، به دور از آفت ریا و جلب توجه دیگران است.