یعنی چه
یسجدون فعل مضارع (سوم شخص جمع) است که به عمل سجده کردن، فروتنی، تسلیم و تعظیم کامل در برابر یک امر یا ذات الهی اشاره دارد. این مفهوم نشاندهنده نهایت خضوع ظاهری و باطنی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (یَ)، سکون سین (سْ)، ضم جیم (جُ) و فتح نون (نَ) به صورت [yas-ju-doon] انجام میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم سجده و عبودیت از افعالی مانند prostrate و bow down استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است و مترادفهای آن در این زبان شامل واژگانی است که بر خضوع و تذلل دلالت دارند.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی آن «سجده میکنند» یا «به خاک میافتند» است که مفهوم تکریم و خضوع کامل را در زبان فارسی میرساند.
در قرآن
این واژه در آیات متعددی از قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۱۳ سوره آلعمران که درباره مؤمنان پاکنهاد میفرماید: «...یَتْلُونَ آیَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّیْلِ وَهُمْ یَسْجُدُونَ» (آیات خدا را در دل شب میخوانند و سر به سجده میسایند).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، یسجدون نمادی از فروپاشی کبر و خودخواهی، تسلیم محض در برابر اراده الهی و هماهنگی با کل هستی در مسیر عبادت است.
جمعبندی و توضیح کامل یسجدون
کلمه «یَسْجُدُونَ» یک فعل مضارع عربی از ریشه «س-ج-د» است که به معنای سجده کردن، فروتنی و سر تسلیم فرود آوردن گروهی از افراد (جمع مذکر غایب) است. این واژه در بافت لغوی و دینی، نشاندهنده بالاترین درجه خضوع، تعظیم و ارادت به شمار میرود که در آن فرد با قرار دادن پیشانی بر زمین، بندگی خود را ابراز میکند.
در قرآن کریم، این تعبیر بارها برای توصیف حالات ملائکه، بندگان صالح و مؤمنان شبزندهدار استفاده شده است. همچنین در نگاهی کلانتر و تکوینی، به طاعت و تسلیم بودن تمامی موجودات جهان در برابر قوانین و اراده پروردگار اشاره دارد.
از نظر مفهوم شناسی و عرفانی، این واژه فراتر از یک حرکت فیزیکی، نماد پاکسازی روح از تکبر، منیت و خودپرستی است. در واقع «یسجدون» تجلی تسلیم باطنی و هماهنگی کامل ظاهر و باطن انسان در محضر حقیقت مطلق است.