یعنی چه
مریسیع در اصل یک اسم خاص جغرافیایی در زبان عربی است و به چاه یا آبگیری در منطقه حجاز (بین مکه و مدینه) تعلق داشته که متعلق به طایفه بنیمصطلق از قبیله بنیخزاعه بوده است. شهرت عمده این واژه در تاریخ اسلام به دلیل وقوع غزوهای به همین نام (غزوه مریسیع یا غزوه بنیالمصطلق) در کنار این آب است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت مُرَیْسِیع (ضم میم، فتح را، سکون یا، کسر سین) تلفظ میشود و از نظر ساختار صرفی، اسم تصغیر است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «چاهی در عربستان که محل غزوهای به همین نام بود» یا «نام دیگر غزوه بنیالمصطلق»، واژه ۶ حرفی مریسیع قرار میگیرد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و تاریخپژوهی اسلام، این مکان و جنگ واقعشده در آن را به صورت Al-Muraysi' یا Battle of al-Muraysi' بازنویسی میکنند.
به فارسی
از آنجا که مریسیع یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی است، ترجمه یا معادل تحتاللفظی فارسی ندارد و در زبان فارسی عیناً به عنوان نام آن چاه یا آن غزوه به کار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ و تاریخ اسلام، واقعه مریسیع نماد رسوایی، افشا شدن چهره و نقشههای منافقین (به ویژه عبدالله بن ابی) و در عین حال همبستگی مسلمانان در برابر شایعات و فتنههای قومی و قبیلهای به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مریسیع
واژه «مریسیع» یک اسم خاص تاریخی و جغرافیایی در زبان عربی است که وارد ادبیات و تاریخ اسلام شده است. این نام در اصل متعلق به چاه یا آبگیری در سرزمین حجاز، میان مکه و مدینه بوده که به طایفه بنیالمصطلق تعلق داشته است. اهمیت این واژه در لغتنامهها و متون تاریخی صرفاً به دلیل ارزش جغرافیایی آن نیست، بلکه به واقعهای بزرگ در صدر اسلام اشاره دارد.
شهرت اصلی مریسیع به دلیل وقوع غزوهای به همین نام (که به غزوه بنیالمصطلق نیز معروف است) در سال پنجم یا ششم هجری است. این منطقه محل فتنهانگیزی منافقان مدینه و بروز حوادث مهمی بود که منجر به نزول آیات کلیدی قرآن کریم از جمله سوره منافقون و آیه تیمم گردید. از این رو، مریسیع در فرهنگ اسلامی یادآور هشیاری مسلمانان در برابر شایعهپراکنی و فتنههای داخلی است.