یعنی چه
این واژه در اصل یک فعل مضارع مجهول از زبان عربی است و به این معناست که شما در قبال رفتار و کارهایی که انجام دادهاید، مورد بازخواست قرار میگیرید و بازتاب آن را در قالب ثواب یا عقاب دریافت خواهید کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف ت، سکون روی ج، فتح روی ز، سکون روی و و فتح روی نون به صورت «تُجْزَوْنَ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم قرآنی و حقوقی از افعالی مانند recompense یا requite در ساختار مجهول استفاده میشود.
به عربی
در خود زبان عربی، هممعنیهای این فعل مجهول کلماتی مانند تُجازون و تُکافؤون هستند که به دریافت پاداش یا کیفر اشاره دارند.
به فارسی
در برگردانهای فارسی دقیق، این کلمه به صورت «سزا داده میشوید»، «پاداش اعمالتان را میگیرید» یا «به مکافات میرسید» ترجمه میشود.
در قرآن
این واژه بارها در قرآن کریم برای توصیف روز قیامت و تجسم اعمال به کار رفته است؛ مانند آیه ۷ سوره تحریم: «إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» به این معنی که شما فقط در برابر آنچه انجام میدادید کیفر یا پاداش داده میشوید.
نماد چیست
از نظر مفهوم شناختی، این کلمه نمادی از عدل الهی و پیوند ناگسستنی میان عمل انسان و نتیجه آن در جهان آخرت است و نشان میدهد هیچ عملی بیپاسخ نمیماند.
جمعبندی و توضیح کامل تجزون
واژه «تجزون» یک فعل مجهول قرآنی از ریشه ثلاثی (ج ز ی) است که به طور مستقیم به قانون بازگشت عمل و تجسم آن در سرای آخرت اشاره دارد. این کلمه نشاندهنده این است که انسانها دقیقاً بر اساس آنچه در زندگی خود کسب کردهاند، پاداش نیکو یا کیفر و مجازات دریافت خواهند کرد.
استفاده گسترده از این عبارت در متون دینی و تفاسیر فارسی، آن را به مفهومی کلیدی برای یادآوری عدالت الهی و مسئولیتپذیری انسان در قبال رفتارهایش تبدیل کرده است. این واژه به ما یادآور میشود که نظام هستی بر پایه حسابوکتاب دقیق استوار است.