یعنی چه
این عبارت در متون کهن و ادبیات عرفانی به معنای بنا کردن خانقاه، صومعه یا پیافکندن گوشهای خلوت برای زهد و عبادت است (افکندن در اینجا به معنی پیریزی و بنا کردن است). همچنین در کاربردهای فنی و هندسی، به معنای امتداد دادن و رسم خطوط بهگونهای است که میان آنها زاویه تشکیل شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مصدری به صورت «زاویِه اَفکَندَن» است.
در جدول
در مسابقات و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح بر اساس تعداد حروف (۱۱ حرف) خود عبارت «زاویه افکندن» یا معادلهای کهن آن مانند «خانقاه ساختن» است.
به انگلیسی
با توجه به دو کاربرد عرفانی و هندسی، در متون تاریخی معادل بنای صومعه و در متون مهندسی معادل رسم زاویه به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی، کلمه «زاوية» خود به معنای گوشه عبادت و تکایا نیز هست و ترکیبهای فوق معنای کامل آن را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، این عبارت نماد پناه بردن به خلوت درون، اعتکاف و بریدن از هیاهوی خلق برای تقرب به خداوند است. در نگاه نمادین مدرن و طراحی نیز میتواند نماد ایجاد یک جهت تازه، شکست خطوط مستقیم و پدید آمدن یک دیدگاه جدید باشد.
جمعبندی و توضیح کامل زاویه افکندن
عبارت «زاویه افکندن» یک مصدر مرکب با دو کاربرد کاملاً متفاوت در زبان فارسی است. در ریشه کهن و فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا، این واژه بار معنایی عرفانی دارد؛ چرا که «زاویه» در گذشته به معنای صومعه، خانقاه و حجره عبادت صوفیان بوده و ترکیب آن با «افکندن» (در معنای پیریزی و ساختن)، به معنای بنا کردن یک مکان عبادتی و گوشهنشینی است.
از سوی دیگر، در اصطلاحات فنی، هندسی و معماری معاصر، این عبارت معنای تحتاللفظی خود را پیدا میکند که همان ترسیم، پدید آوردن یا ایجاد یک زاویه مشخص میان دو خط، دو سطح یا دو مسیر مجزا است. بنابراین بسته به متن مورد نظر، مفهوم آن از یک آیین سلوک عرفانی تا یک قاعده دقیق مهندسی متغیر است.