یعنی چه
واژه «باکمال» به معنای کسی است که از نظر اخلاقی، علمی یا هنری به مرتبهای بالا و بینقص رسیده و دارای فضیلت و دانایی است. این کلمه به عنوان یک صفت کلاسیک و معمولی در ادبیات فارسی برای ستایش انسانهای فرهیخته به کار میرود.
تلفظ
این واژه از پیشوند فارسی «با» و کلمه عربی «کمال» تشکیل شده و به صورت «باکَمال» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دارای فضل و ادب» یا «کامل و دانا»، واژه ۶ حرفی «باکمال» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، عباراتی نظیر accomplished یا virtuous بهترین معادلها برای توصیف یک شخص باکمال هستند. همچنین در اصطلاح «با کمال میل»، معادل آن With pleasure یا Willingly میشود.
به فارسی
مترادفهای فارسی این واژه شامل کلماتی چون دانا، فاضل، ادیب، هنرمند، باریکبین، منزه و والامقام است که همگی به نوعی به تکامل درونی یا مهارتی اشاره دارند.
نماد چیست
این واژه یک صفت کیفی و انتزاعی است و نماد تصویری یا جانوری خاصی در فرهنگ عامه ندارد؛ اما در ادبیات فارسی نمادی از «کمال انسانی»، «پختگی رفتار» و «ارزشهای والای اخلاقی» به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل باکمال
واژه «باکمال» از ترکیب پیشوند دارندگی فارسی «با» و واژه عربی «کمال» (از ریشه ک-م-ل به معنی تمامیت) ساخته شده است. این صفت مرکب، تجسمی از انسانهای فرهیخته، دانا و صاحبفضیلت است که در علم، هنر یا اخلاق به مرتبهای ستودنی و بینقص دست یافتهاند.
در فرهنگ عامه و زبان محاوره، علاوه بر کاربرد توصیفی برای افراد، این واژه در ترکیبهای قیدی مانند «با کمال میل» یا «با کمال احترام» نیز به وفور استفاده میشود که نشاندهنده نهایت اشتیاق، صمیمیت قلب و تکریم مخاطب است.
اگرچه خود این واژه مرکب به دلیل داشتن جزء فارسی در قرآن نیامده، اما ریشه عربی آن در آیات متعددی نظیر آیه اکمال دین جلوهگر شده است که بر اهمیت مفهوم به تکامل رسیدن و جامعیت در دیدگاه دینی و فرهنگی تاکید دارد.