یعنی چه
این واژه یک فعل مضارع عربی است و به معنای «آنها مرا صدا میزنند»، «مرا طلب میکنند» یا «مرا به سویش دعوت میکنند» است. این کلمه در متون قرآنی معمولاً در سیاق دعوت به یک کار، وسوسه یا ترغیب اجتماعی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه با فتح ی، سکون د، ضم ع، واو کشیده، فتح ن اول، فتح ن دوم و کسر نون دوم به همراه یای مدی است که به صورت «یَدْعُونَنِی» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۷ حرف) خودِ «یدعوننی» یا معادل فارسی آن «مرا میخوانند» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از عبارات فوق برای رساندن مفهوم فراخواندن یا دعوت کردن استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح، افعال هممعنی دیگری مانند یستمیلوننی (مرا متمایل میکنند) و یحرضوننی (مرا ترغیب میکنند) نیز کاربرد دارند.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه ترکیبی به زبان فارسی، عبارت «مرا میخوانند» یا «به سویم فرا میخوانند» است.
در قرآن
این کلمه با همین رسمالخط در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۳۳ سوره یوسف («مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ») که اشاره به دعوت زنان به گناه دارد، و آیه ۴۱ سوره غافر («وَتَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ») که دعوت به آتش و شرک را بیان میکند.
جمعبندی و توضیح کامل یدعوننی
واژه «یدعوننی» یک ساختار فعلی عربی از ریشه «د ع و» (دعا) است که از ترکیب فعل مضارع جمع مذکر غایب (یدعون)، نون وقایه و ضمیر متکلم وحده (نی) تشکیل شده و دقیقاً به معنای «مرا میخوانند» یا «مرا دعوت میکنند» است. این کلمه به دلیل ساختار دقیق و هفتحرفی خود در حل جدولهای قرآنی و معارفی مورد توجه قرار میگیرد.
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، این کلمه بار معنایی ویژهای دارد و نمادی از فشار محیطی، وسوسههای اجتماعی یا دعوت اکثریت به سوی انحراف و گناه است. نمونه بارز آن ایستادگی حضرت یوسف (ع) در برابر خواستههای نفسانی و پناه بردن به خداوند در پاسخ به این دعوت بیرونی است.