یعنی چه
نام قدیم پلدختر به منطقهای تاریخی در استان لرستان اشاره دارد که در گذشته با عناوین «پاپیل» (در گویش لری به معنی پایِ پل) و «جایدر» (به معنی دشت یا دروازه ورود) شناخته میشده است. نام امروزی آن از پل بزرگ عهد ساسانی در این شهر گرفته شده است.
تلفظ
واژه قدیمی اول به صورت «پاپیل» (Pā-pil) خوانده میشود که ترکیب لری «پا» و «پل» است. واژه دوم نیز به صورت «جایدر» (Jāy-dar) تلفظ میگردد.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، عبارت «نام قدیم پلدختر» دقیقاً ۱۳ حرف دارد که خودِ عبارت سؤال به عنوان کلید پاسخ در نظر گرفته میشود. همچنین پاسخهای ۵ حرفی «پاپیل» و «جایدر» نیز به عنوان جوابهای جایگزین و دقیق شناخته میشوند.
به انگلیسی
برای نگارش این عناوین تاریخی در زبان انگلیسی از صورتهای آوانگاری شده Papil و Jaydar استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و مفهوم این نامها در زبان فارسی فصیح، به معنای «پایِ پایه پل باستانی» (پاپیل) و «مکان دروازه یا دشت جایدر» است که هر دو به موقعیت جغرافیایی و سازه تاریخی منطقه اشاره دارند.
نماد چیست
این نامها و هویت تاریخی منطقه، نماد پلهای استوار سنگی دوره ساسانی، مظهر برکت و آب (منسوب به ایزدبانو آناهیتا) و همچنین نشانه قدمت راههای ارتباطی و پایداری سازههای مهندسی ایران باستان در برابر خروشش رودخانه کشکان هستند.
جمعبندی و توضیح کامل نام قدیم پلدختر
شهر پلدختر در استان لرستان، تاریخچهای کهن و پیوند خورده با معماری باستانی ایران دارد. در زبان و گویش محلی مردم منطقه، این محل در گذشته با نام «پاپیل» شناخته میشد که به معنای پایِ پل است و به استقرار سکونتگاه در کنار پایههای پل تاریخی اشاره داشت. همچنین از دشت پیرامون آن در متون کهن با نام «جایدر» یاد شده است.
نام امروزی این شهر یعنی پلدختر، مستقیماً از پل باشکوه عهد ساسانی گرفته شده است. واژه دختر در این نامگذاری مظهر پاکی، استواری و دستنیافتنی بودن سازه است و در اساطیر ایرانی با ایزدبانوی آبها یعنی آناهیتا ارتباط دارد که پاسدار سازههای آبی و پلها بوده است.