یعنی چه
این اصطلاح در گویش مازندرانی (طبری) به معنای بازی دادن، امروز و فردا کردن و معطل نگه داشتن یک شخص است؛ به طوری که فرد برای رسیدن به نتیجه مدام از این سو به آن سو روانه شود.
در جدول
پاسخ این عبارت در جدول خود کلمه «سر بتاجانیین» با ۱۱ حرف است که به عنوان کنایهای محلی برای دواندن و سر کار گذاشتن افراد استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی نزدیکترین اصطلاحات کاربردی برای رساندن این مفهوم، معطل کردن و ارجاع دادنهای بیهدف شخص به جاهای مختلف است.
به عربی
در زبان عربی از واژگان مربوط به تاخیر انداختن و عدم انجام به موقع تعهدات برای رساندن این معنا استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این اصطلاح در زبان فارسی معیار شامل عبارات کنایی و فعلی نظیر سر کار گذاشتن، سر دواندن، آواره کردن فرد میان ادارات یا مراحل مختلف و پاسخ صریح ندادن است.
نماد چیست
این عبارت از نظر مفهومی نماد بارز رفتارهای فرسایشی، عدم مسئولیتپذیری در پاسخگویی، سرگردان کردن مراجعان و به تعویق انداختن بیپایان کارهای روزمره است.
جمعبندی و توضیح کامل سر بتاجانیین
عبارت «سر بتاجانیین» یک اصطلاح ترکیبی، بومی و عامیانه در گویش مازندرانی (طبری) است که از دو بخش «سَر» و «بِتاجانییِن» (مشتق از مصدر تاختن، دواندن و تازاندن در زبانهای سنتی ایرانی) تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات رسمی و معیار فارسی یا متون مذهبی و قرآنی ثبت نشده است، اما در گفتار روزمره مردم مازندران کاربرد فراوانی دارد.
مفهوم اصلی این واژه اشاره به رفتار افرادی دارد که با امروز و فردا کردن، دادن وعدههای توخالی و فرستادن یک شخص به دنبال نخود سیاه، او را معطل و سرگردان میکنند. در واقع این اصطلاح معادل دقیق کنایه «سر دواندن» در زبان فارسی معیار است و وضعیتی را توصیف میکند که در آن فرد برای انجام یک کار ساده، بارها و بارها آواره و مجبور به دوندگی بیثمر میشود.