یعنی چه
این کلمه بسته به نوع حرکتگذاری (تَقَدَّمُوا یا تُقَدِّمُوا) صیغه فعلی از ریشه عربی «ق د م» است. در معنای اول به مفهوم جلو رفتن، سبقت گرفتن و اقدام کردن است و در معنای قرآنی و عبادی آن، به فرستادن اعمال نیک و توشه خیر برای جهان آخرت اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به دو صورت تلفظ میشود: تَقَدَّمُوا با فتح تاء و دالِ مشدد (به معنی پیش رفتند/جلو بروید) و تُقَدِّمُوا با ضم تاء و کسر دالِ مشدد (به معنی از پیش میفرستید).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «پیش رفتند به عربی» یا «از پیش فرستادند در قرآن»، واژه ۶ حرفی «تقدموا» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از افعالی که نشاندهنده حرکت به جلو یا ارسال پیشدستانه هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح، مترادفهای هممعنای متعددی با توجه به باب فعل (تفعیل یا تفعل) برای این کلمه وجود دارد که مفاهیم توسعه، سبقت و ارسال را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: گام برداشتن به جلو، پیشی گرفتن از دیگران، جلو افتادن و در متون دینی به معنای روانِ «ذخیره کردن و فرستادن عمل صالح برای آینده» است.
جمعبندی و توضیح کامل تقدموا
واژه «تقدموا» یک فعل عربی مشتق شده از ریشه ثلاثی مجرد «ق د م» است که کاربرد گستردهای در متون دینی، ادبی و فقهی زبان فارسی دارد. این کلمه با توجه به ساختار صرفی خود در بابهای تفعل و تفعیل، دو لایه معنایی برجسته دارد؛ یکی به مفهوم فیزیکی و استعاریِ جلو رفتن و سبقت گرفتن، و دیگری به مفهوم عبادیِ پیشفرستادن اعمال خیر برای توشه آخرت.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی (مانند آیه ۱۱۰ سوره بقره)، این کلمه نمادی از آیندهنگری معنوی و ترغیب انسانها به انجام کارهای نیک است که نتایج آن زودتر از خود فرد به پیشگاه الهی فرستاده میشود. همچنین در ادبیات به معنای عدم شتابزدگی در برابر امر الهی و رعایت تقدم و تاخر در امور نیز به کار میرود.