یعنی چه
این کلمه یک ساختار فعلی کامل در زبان عربی (فعل + فاعل + مفعول) است. در واقع از فعل ماضی «قَدَّمْتُمْ» (شما پیش فرستادید) همراه با ضمیر مفعولی «هُ» (آن) تشکیل شده که برای سهولت در تلفظ، یک «و» اشباع میان آنها قرار گرفته و به صورت «قَدَّمْتُمُوهُ» درآمده است. این واژه به فرستادن یا ارائه دادن چیزی پیش از زمان یا رویداد اصلی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتحة روی قاف، فتحة و تشدید روی دال، سکون میم اول، ضمة تاء، ضمة میم دوم، سکون واو و ضمة هاء انجام میشود.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه کلیدی قرآنی با تعداد ۷ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی عبارات قرآنی، این ساختار فعلی معمولاً به معنای پیش فرستادن یک عمل یا سخن ترجمه میشود.
به عربی
این کلمه ریشه اصیل عربی دارد و صیغه جمع مذکر مخاطب از باب تفعیل است.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک فعل مرکب عربی همراه با ضمیر است، در زبان فارسی به صورت یک جمله فعلی کامل یعنی «شما آن را پیش فرستادید» یا «از پیش ارائه دادید» ترجمه میشود و معادل تککلمهای در فارسی معیار ندارد.
در قرآن
این کلمه در آیه ۲۸ سوره «ق» در عبارت «قَالَ لَا تَخْتاصِمُوا لَدَیَّ وَقَدْ قَدَّمْتُوهُ إِلَیْکُمْ بِالْوَعِیدِ» آمده است که اشاره به اتمام حجت خداوند و وعیدهایی دارد که پیش از این به بندگان فرستاده شده بود.
جمعبندی و توضیح کامل قدمتموه
واژه «قدمتموه» یک کلمه اصیل در زبان عربی و یک ساختار صرفی کامل (شامل فعل، فاعل و مفعول) است که از ریشه «ق د م» در باب تفعیل ساخته شده است. این واژه به لحاظ دستوری به معنای «شما آن را از پیش فرستادید» یا «پیشاپیش ارائه دادید» بوده و صیغه جمع مذکر مخاطب در زمان ماضی محسوب میشود.
این کلمه به طور خاص در آیه ۲۸ سوره مبارکه «ق» در قرآن کریم به کار رفته است، جایی که خداوند به ستیزهجویان میفرماید در پیشگاه من مجادله نکنید چرا که من پیشتر حکم و وعید خود را به شما فرستاده بودم. در فرهنگهای لغت فارسی معیار این واژه به عنوان کلمه مستقل ثبت نشده بلکه کاربرد آن کاملاً دینی، قرآنی و عربی است.