یعنی چه
برنجید شکل صرفی از فعل «رنجیدن» یا «برنجیدن» (با بای زینت) است که در متون کهن به عنوان فعل ماضی برای دوم شخص جمع (شما) یا سوم شخص جمع (آنها) به کار میرفته است. این واژه به احساساتی چون دلگیری، غمگین شدن، شکستن حرمت و یا تحمل سختی و آزار اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت بِرَنجید (Berenjid) تلفظ میشود که از پیشوند زینت «بـ» و بن ماضی «رنجید» تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه «برنجید» یک پاسخ ۶ حرفی است که به عنوان معادل عباراتی نظیر آزردهخاطر شدند، ملول گشتند یا مکدر شدند کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم رنجش عاطفی یا تحمل سختی از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به صیغه و سیاق متن، افعالی از ریشه اذیت یا تکدر به عنوان معادل برنجید به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان حالت آزردگی قلبی و دلخوری از افعال اینجینمک و کیریلماک استفاده میشود.
نماد چیست
واژه برنجید در ادبیات فارسی نماد خشم شدید یا پرخاشگری نیست، بلکه نشاندهنده یک واکنش عاطفی ملایم، محترمانه و رنجش عاطفی ناشی از بیمهری یا سختی روزگار است.
جمعبندی و توضیح کامل برنجید
واژه «برنجید» یک فعل اصیل فارسی از ریشه «رنج» است که همراه با پیشوند زینت یا تاکید «بـ» ساخته شده است. این فعل در متون کلاسیک فارسی مثل گلستان سعدی، بسته به ساختار جمله میتواند به معنای «آزرده خاطر شدید» (دوم شخص جمع) یا «آزرده خاطر شدند» (سوم شخص جمع) باشد. بار معنایی آن بازتابدهنده رنجشهای عاطفی عمیق اما محترمانه، ملال و یا تحمل سختی و مشقت در زندگی است.
این کلمه از منظر ریشهشناسی با واژگان زبانهای باستانی ایران و پهلوی پیوند دارد و به مفاهیمی نظیر درد، اندوه و زحمت اشاره میکند. در کاربردهای مدرن، شکل سادهتر آن یعنی «رنجیدید» یا «رنجیدند» رایجتر است، اما «برنجید» کماکان اصالت ادبی خود را در شعر و نثر کهن حفظ کرده است.