یعنی چه
واژه «نشرح» یک صورت صرفی از فعل عربی «شَرَحَ» است و به معنای «ما شرح میدهیم»، «توضیح میدهیم» یا «میگشاییم» به کار میرود. این واژه در متون ادبی و دینی فارسی کاربرد دارد و اشاره به باز کردن، بسط دادن و پدیدار ساختن یک مفهوم یا یک حقیقت دارد. در اصطلاح قرآنی نیز به معنای توسعه دادن ظرفیت روحی و شرح صدر است.
تلفظ
این کلمه در زبان مبدأ (عربی) و هنگام استفاده در زبان فارسی، به صورت مکسور در حرف اول یا مفتوح بسته به موقعیت نحوی تلفظ میشود، اما تلفظ عمومی و رایج آن «نَشْرَحْ» (Nasrah) با سکون شین و حاء است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر با سوالی مواجه شدید که مفهوم «ما شرح میدهیم» یا «آیا وسعت ندادیم (در آیه قرآن)» را بخواهد، پاسخ آن کلمه ۴ حرفی «نشرح» است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و صیغه ۱۴ (متکلممعالغیر) از ریشه ثلاثی مجرد «شرح» است. بسته به عوامل نحو در جمله میتواند به صورت مجزوم (نَشْرَحْ) نیز بیاید.
به فارسی
در برگردان دقیق روان به زبان فارسی، این کلمه معادلِ افعالی همچون «ما بیان میکنیم»، «توضیح میدهیم»، «تبیین میکنیم» یا «فراخ و گشاده میسازیم» قرار میگیرد.
نماد چیست
«نشرح» به ویژه با اتکا به آیه شریف «أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ»، در فرهنگ و ادبیات اسلامی نماد مظهرِ «شرح صدر» (سعه صدر)، دریافت نور حکمت، آرامش روانی پس از سختیها، تحمل بالا در برابر شداید و روشنبینی ذهنی و درونی است.
جمعبندی و توضیح کامل نشرح
واژه «نشرح» در اصل یک فعل مضارع متکلممعالغیر از ریشه عربی «شَرَحَ» است که ورود پررنگی به ادبیات دینی، عرفانی و تفسیر متون فارسی داشته است. معنای لغوی آن بر پایه گشودن، بسط دادن و آشکار کردن استوار است، اما بیشترین شهرت خود را وامدار آیه نخست سوره مبارکه «انشراح» در قرآن کریم است.
در کاربرد قرآنی و اصطلاحی، این کلمه به معنای وسیع کردن ظرفیت روحی و جان پیامبر اکرم (ص) برای دریافت وحی و تحمل سختیهای رسالت است. از این رو، اصطلاح «شرح صدر» که از همین ریشه مشتق شده، به نمادی از سعه وجودی، آرامش درونی، درک عمیق حقیقت و گشایش معنوی در ادبیات و اخلاق اسلامی تبدیل شده است.
در ساختار کلمات متقاطع و جدول نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ دقیق ۴ حرفی برای مفاهیمی همچون «توضیح میدهیم» یا اشاره به آیه اول سوره انشراح کاربرد دارد و همخانوادههای سرشناسی چون شرح، تشریح، مشروح و شارح دارد.