یعنی چه
واژهٔ «بیسخاوت» یک صفت مرکب منفی است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» (به معنی بدون) و اسم مصدر «سخاوت» (به معنی بخشندگی و کرم) ساخته شده است. این واژه به فردی اشاره دارد که از خصلت پسندیدهٔ بخشش و گشادهدستی بیبهره است و تمایلی به یاری مالی یا مادی دیگران ندارد.
تلفظ
تلفظ این واژه متشکل از پیشوند نفی «بی» (bī) و واژهٔ عربی «سخاوت» (sa-khā-vat) است که در مجموع به صورت [bī-sa-khā-vat] خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «بی سخاوت» دقیقاً دارای ۷ حرف است. بسته به تعداد حروف جدول، گزینههای مترادف دیگری مانند بخیل، خسیس و ممسک نیز میتوانند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی نظیر ungenerous برای بیان عدم سخاوت، و کلمات stingy یا miserly برای توصیف ویژگی خساست و بخل مفرط به کار میروند.
به عربی
برای رساندن مفهوم بیسخاوتی در زبان عربی از واژههایی همچون «بَخِيل»، «شَحِيح» یا ترکیب «غَيْر كَرِيم» استفاده میشود که همگی دلالت بر خودداری از بخشش دارند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، معادلها و مترادفات دقیقی برای این صفت وجود دارد؛ از جمله: خسیس، بخیل، ممسک، تنگنظر، تنگچشم، زفت و لئیم. این واژهها همگی نمایانگر خصلتِ گشادهدست نبودن هستند.
در قرآن
عین واژهٔ مرکب «بیسخاوت» یا واژهٔ «سخاوت» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، قرآن برای نکوهش این صفت اخلاقی از مفاهیم و ریشههای دیگری استفاده کرده است؛ مانند واژهٔ «بَخِلَ» (در آیه ۳۸ سوره محمد) و «شُحّ» (در آیه ۱۲۸ سوره نساء) که به بخل و تنگچشمی اشاره دارند. در مقابل، از مفاهیم مثبتی چون «کرم» و «انفاق» برای ستایش بخشندگی یاد شده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، بیسخاوتی نماد دوری از اخلاق، فتوت و جوانمردی است. در حکایات تاریخی و قرآنی، شخصیت «قارون» به عنوان نمادِ بیسخاوتی و ثروتاندوزیِ بدون بخشش معرفی میشود، در حالی که در نقطهٔ مقابل او، «حاتم طایی» نمادِ مطلقِ جود و سخاوتمندی است.
جمعبندی و توضیح کامل بی سخاوت
واژهٔ «بیسخاوت» یک صفت مرکب ساخت فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» با واژهٔ عربی «سخاوت» (از ریشه سخو) پدید آمده است. این واژه در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا به معنای بخیل، ممسک و کسی که از جود و کرم بیبهره است، تعریف میشود. در اخلاق و ادبیات فارسی، این صفت به عنوان یک ویژگی منفی شخصیتی شناخته میشود که در تضاد مستقیم با مفاهیمی چون فتوت، جوانمردی و دستودلبازی قرار دارد.
گرچه این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما مفهوم بخل و خودداری از انفاق تحت عناوین «بَخِلَ» و «شُحّ» به شدت نکوهش شده است. در جدول کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و نماد شخصیتی آن در فرهنگهای شرقی «قارون» است که با وجود داشتن ثروت بیکران، از بخشش به دیگران امتناع میورزید.