معنی
واژه «افزون» صفت فاعلی و به معنای زیاد، فراوان، بیش از حد و فزاینده است. این کلمه در ادبیات فارسی برای نشان دادن مقدار یا حالتی که رو به رشد و فزونی است به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه به مفهوم فراتر رفتن از یک معیار یا اضافه شدن بر مقدار قبلی است؛ یعنی وضعیتی که در آن برکت، فراوانی یا حجم چیزی بیشتر از پیش شده باشد.
متضاد
واژههایی مانند کم و اندک دقیقترین تقابل معنایی را با افزون دارند و نشاندهنده نقصان یا قلت هستند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه فارسی میانه (پهلوی) و بن «فز / افز» اشتقاق یافتهاند و مفهوم رشد و برکت را میرسانند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنماهایی نظیر «بیشتر»، «زیاد» یا «علاوه»، واژه ۵ حرفی «افزون» یک پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به جایگاه کلمه در جمله، معادلهای انگلیسی آن مفاهیمی چون افزایش، فراتر رفتن یا اضافه بودن را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل افزون
واژه «افزون» یکی از کلمات اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در فارسی میانه (پهلوی) دارد. این کلمه به عنوان صفت، بیانگر مفاهیمی چون فراوانی، برکت، رشد تدریجی و فراتر رفتن از یک حد مشخص است. در ادبیات فارسی، ترکیباتی نظیر «روزافزون» به خوبی ماهیت پویا و رو به رشد این واژه را در معنای خیر و برکت نشان میدهند.
اگرچه خود واژه «افزون» به صورت مستقیم در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم ریشهای و اخلاقی مرتبط با آن مانند شکرگزاری برای فزونی نعمت (أَزِیدَنَّکُمْ) و یا هشدار درباره زیادهخواهی منفی (تَکاثُر) به وفور در فرهنگ اسلامی و قرآنی مورد توجه قرار گرفته است.