یعنی چه
واژه مُسفِره در اصل یک صفت مؤنث عربی است و به معنای آشکار شونده، تابان و نورانی به کار میرود. این کلمه بیشتر برای توصیف چهرههای بشاش، خندان و درخشانی استفاده میشود که از شدت شادی و خرسندی، نورانیت خاصی دارند. در کاربردهای دیگر و بسته به نوع حرکتگذاری، مِسْفَرَة به معنای جاروب و مُسَفَّرَة به معنای کلاف ریسمان نیز آمده است، اما معنای رایج آن همان درخشندگی و روشنایی است.
تلفظ
این واژه بر حسب معنا چند نوع تلفظ دارد؛ در معنای تابان و روشن به صورت «مُسْفِرَة»، در معنای جاروب به صورت «مِسْفَرَة» و در معنای گلوله ریسمان به صورت «مُسَفَّرَة» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ۵ حرفی «مسفره» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «روشن»، «تابان»، «درخشان» یا «چهره شاداب» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مسفره در زبان انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که همزمان معنای نورانی بودن و شادابی چهره را منعکس کنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون تابان، درخشان، روشن، نورانی، بشاش، خندان و سپیدروی هستند که بازتابدهنده زیبایی و نورانیت درون و برون میباشند.
در قرآن
این واژه به صورت صفت مؤنث در آیه ۳۸ سوره مبارکه عبس آمده است: «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ» که به چهرههای مؤمنان و نیکوکاران در روز قیامت اشاره دارد؛ رخسارههایی که از شدت خشنودی، سعادت اخروی و سپیدرویی، درخشان و نورانی هستند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات قرآنی، مسفره نمادی از رو سپیدی در پیشگاه الهی، رضایت درونی، خشنودی، پاکی روح از آلودگیها و همچنین طلوع صبح صادق و امید پس از تاریکی است.
جمعبندی و توضیح کامل مسفره
واژه «مسفره» (مُسْفِرَة) از ریشه عربی «س-ف-ر» گرفته شده و در اصل به معنای پرده برداشتن، آشکار شدن و تجلی نور است. پرکاربردترین معنای آن، توصیف چهرههای درخشان، شاداب و بشاشی است که از شدت سرور و خوشحالی نورانی شدهاند. این واژه در زبان فارسی گاهی به دلیل شباهت ظاهری در نگارش با کلمه «مسخره» اشتباه گرفته میشود، در حالی که از نظر ریشه، معنا و بار فرهنگی کاملاً متفاوت و دارای بار معنایی مثبت و مقدسی است.
شهرت اصلی این واژه به کاربرد ویژه آن در قرآن کریم و سوره عبس بازمیگردد که در آنجا به عنوان نمادی از سعادت، پاکی روح و روسپیدی مؤمنان در روز رستاخیز به کار رفته است. علاوه بر این، در لغتنامههای کهن معانی دیگری همچون جاروب یا کلاف ریسمان نیز با تلفظهای متفاوت برای آن ذکر شده است، اما ارزش ادبی و جدولی آن بیشتر معطوف به همان معنای تابان و روشن است.