یعنی چه
صفرة یک واژه کلاسیک و اسم مصدر عربی است که به معنای زرد شدن، رنگ زرد و یا پالیدگی و رنگپریدگی چهره بر اثر ترس یا بیماری (یرقان) به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت صُفْرَة (با ضمه روی حرف صاد و سکون فاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۴ حرفی است و معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون زردی، رنگ زرد یا رنگپریدگی ظاهر میشود.
به انگلیسی
برای مفاهیم رنگی از yellowness و برای اشاره به حالت رنگپریدگی پزشکی یا ظاهری از pallor استفاده میشود.
به عربی
در خود زبان عربی، این واژه هممعنی اصفرار (زرد شدن) و لون أصفر (رنگ زرد) است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل زردی، زردگونگی، پالیدگی و در موارد پزشکی، بیماری یرقان است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، صفرة (بهویژه صفرة الوجه یا زردی رخسار) نماد بیماری، ترس، اندوه و پژمردگی پاییزی است. در برخی متون کهن نیز به دلیل رنگ زرد، مجازاً به طلا و ثروت اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل صفرة
واژهٔ صُفرَة یک اسم مصدر عربی از ریشه «ص ف ر» است که معنای محوری آن پیرامون رنگ زرد و حالت زردی میچرخد. این کلمه در ادبیات فارسی و عربی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از توصیف رنگپریدگی چهره انسان در اثر بیماری و ترس گرفته تا توصیف دگرگونی و پژمردگی گیاهان در فصل پاییز.
اگرچه خود کلمهٔ صفرة عینا در قرآن نیامده است، اما مشتقات همخانواده آن مانند «صُفْر» (زرد/تیرهرنگ) و «مُصْفَرّ» (زرد و پژمرده) در آیات قرآن برای توصیف پدیدههای طبیعی و بلاغی به کار رفتهاند. این واژه از نظر معنایی با کلماتی چون سفره یا سفر کاملاً متفاوت بوده و نباید با آنها اشتباه شود.
در کاربردهای نمادین، صفرة وجههای دوگانه دارد؛ در متون پزشکی و اخلاقی نشانه ضعف، خمودگی و ابتلا به بیماریهایی نظیر یرقان است، در حالی که در پارهای از متون کهن به واسطه درخشش رنگ زرد، کنایه از مس و طلا قلمداد میشود.