یعنی چه
احزاب کمونیست به مجموعه حزبها و سازمانهای سیاسی در سراسر جهان گفته میشود که مرام، فلسفه و ارزشهای کمونیسم (بهویژه بر پایه مارکسیسم-لنینیسم) را دنبال میکنند. هدف غایی این احزاب، لغو مالکیت خصوصی بر ابزار تولید، رفع اختلافات طبقاتی، پایهگذاری حکومت کارگری و در نهایت برقراری یک جامعهٔ اشتراکی و بیطبقه است. این تشکلها در برخی کشورها به عنوان حزب حاکم (مثل چین و کوبا) و در برخی دیگر در نقش اپوزیسیون فعالیت میکنند.
تلفظ
عبارت «احزاب کمونیست» به صورت «اَحْزابِ کُمُونِیسْتْ» تلفظ میشود. واژه اول یک کلمه عربی مشدد و واژه دوم وامواژهای فرانسوی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «احزاب کمونیست» با ۱۲ حرف است. همچنین ممکن است از واژههای مترادف مانند «احزاب اشتراکی» استفاده شود.
به انگلیسی
معادل اصلی این اصطلاح در زبان انگلیسی Communist parties است. در زبان عربی به آن الأحزاب الشيوعية و در ترکی Komünist partiler میگویند.
به فارسی
معادل و برگردان مفهومی این عبارت به فارسی سره یا اصیل، «حزبهای اشتراکی» یا «دستههای اشتراکگرا» است. از نظر سیاسی نیز در ادبیات معاصر فارسی گاه با عناوینی چون «سازمانهای مارکسیستی» یا «احزاب چپ افراطی» از آنها یاد میشود.
در قرآن
اصطلاح ترکیبی و مدرن «احزاب کمونیست» ریشه در تحولات سیاسی قرون ۱۹ و ۲۰ دارد و در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، خود واژهٔ جمع «الأحزاب» (به معنی گروهها، قبیلهها و دستهها) بارها در قرآن به کار رفته و حتی نام سوره ۳۳ قرآن نیز «احزاب» است که به اتحاد قبایل ضداسلام در جنگ خندق اشاره دارد.
نماد چیست
احزاب کمونیست در سراسر جهان از نمادهای مشخصی استفاده میکنند. معروفترین آنها «داس و چکش» است که داس نماد کارگران کشاورزی و چکش نماد کارگران صنعتی و اتحاد آنهاست. «ستاره سرخ پنجپر» نماد پنج انگشت دست کارگر (یا اتحاد کارگران پنج قاره) و «پرچم سرخ» نماد خونِ جانباختگان راه مبارزه طبقاتی است.
جمعبندی و توضیح کامل احزاب کمونیست
احزاب کمونیست جریانهای سیاسی سازمانیافتهای هستند که در قرن نوزدهم و بیستم میلادی بر پایه نظریات کارل مارکس و فریدریش انگلس، و بعدها با خوانش ولادیمیر لنین شکل گرفتند. ریشه واژه احزاب عربی و کمونیست از واژه لاتین communis به معنای اشتراکی گرفته شده است. هدف اصلی این احزاب دگرگونی ساختار اقتصادی جامعه، پایان دادن به نظام سرمایهداری و واگذاری مالکیت ابزار تولید به توده کارگران است.
این احزاب در طول تاریخ معاصر، به ویژه پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و در دوران جنگ سرد، نقش کلیدی در جغرافیای سیاسی جهان ایفا کردند و حکومتهایی را در شوروی، چین، کوبا و اروپای شرقی پایهگذاری نمودند. نمادهای بارز آنها مانند داس و چکش و پرچم سرخ، در ادبیات سیاسی جهان نشاندهنده هویت طبقه کارگر و ایدئولوژی چپ رادیکال است.