یعنی چه
واژه غطوس در منابع معتبر لغت عربی و فارسی (مانند لغتنامه دهخدا) به عنوان صفت مبالغه به معنی فردی بسیار پیشرو، جسور و اقدامکننده در سختیها و معرکههای جنگ آمده است. همچنین بر اساس ریشه لغوی، به معنای فرو رونده یا غوطهور شونده در آب نیز تعبیر میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی بر وزن «فَعول» (صفت مبالغه) ساخته شده و به صورت غَطوس تلفظ میشود. در برخی گویشها یا کاربردهای ثانویه ممکن است به صورت مشدد نیز شنیده شود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً یک پاسخ ۴ حرفی است که برای راهنماهایی همچون «بیباک»، «جسور در جنگ» یا «فرو رونده در آب» کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به مفاهیم دوگانه شجاعت مفرط و غوطهوری، معادلهای انگلیسی آن متغیر است؛ برای جنبه حماسی از کلماتی مانند Audacious و برای جنبه فیزیکی از Diver استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی برای معنای شجاعت و بیباکی مفرط این واژه، اصطلاح Atılgan یا Cesur دقیقترین معادلها هستند و برای ریشه آبی آن واژه Dalgıç به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههای بیباک، جسور، دلاور، پیشگام و خطرشکن است. همچنین در معنای فیزیکی ریشه خود، معادل غوطهور یا فرو رفته در آب میباشد.
نماد چیست
این واژه نماد اسطورهای یا ملی خاصی ندارد؛ اما در بستر ادبیات استعاری میتواند نمادی از غرق شدن کامل در عمق معرفت و علم، یا نماد جسارت بیمحابا و غوطهور شدن در دل خطرات و معرکههای زندگی باشد.
جمعبندی و توضیح کامل غطوس
واژه «غطوس» صفت مبالغهای با ریشه عربی «غ ط س» است که در فرهنگهای لغت معتبری نظیر دهخدا، منتهیالارب و آنندراج به معنای فردی بسیار بیباک، جسور و پیشتاز در میدان جنگ و سختیها (المقدام فی الحرب) معرفی شده است. این کلمه از نظر لغوی با مفهوم غوطهوری و فرو رفتن در آب نیز پیوند دارد و مجازاً به کسی اشاره میکند که خود را در دل خطرات غوطهور میسازد.
اگرچه این کلمه در زبان فارسی امروز بسیار کمکاربرد و نادر است، اما در حل جدول کلمات متقاطع به عنوان یک واژه چهار حرفی و کهن کاربرد دارد. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته و بیشتر یک صفت ادبی و لغوی برای توصیف شجاعت مفرط و بیباکانه به شمار میرود.