یعنی چه
یک نظام ساختارمند از نشانهها، کلمات کلیدی و قواعد دستوری (Syntax) و معنایی (Semantics) است که به انسان (برنامهنویس) اجازه میدهد دستورالعملهای منطقی و محاسباتی را برای کامپیوتر یا ماشین فرمولبندی و ارسال کند تا توسط مفسر یا کامپایلر اجرا شوند. به زبان ساده، ابزاری است که انسان با آن به رایانه دستور میدهد چه کاری را چگونه انجام دهد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت فصیح «زَبانـی دَر بَرنامِهنِویسی» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این عبارت عیناً ۱۸ حرف دارد. پاسخهای مشابه دیگر نیز بسته به تعداد حروف طراح جدول مشخص شدهاند.
به انگلیسی
اصطلاح استاندارد و بینالمللی این مفهوم در علوم رایانه Programming Language است.
به فارسی
معادلهای دقیق و رایج آن در زبان فارسی «زبان برنامهنویسی»، «زبان کدنویسی» و در زبانهای فنیتر «زبان ماشین» یا «زبان رایانهای» است.
نماد چیست
در دنیای دیجیتال، توسعه وب و طراحی اسناد، این مفهوم معمولاً با نماد تگهای باز و بسته کمانی به صورت `</>` یا آیکونهای اسکریپت، کیبورد و خطوط کد نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زبانی در برنامه نویسی
زبان برنامهنویسی در واقع پل ارتباطی میان تفکر منطقی انسان و ساختار سختافزاری و دیجیتال کامپیوتر است. این زبانها با استفاده از کلمات کلیدی و قواعدی مشخص، به برنامهنویسان اجازه میدهند تا ایدهها، نرمافزارها و ابزارهای کاربردی را خلق کنند و سیستمهای هوشمند را هدایت نمایند.
به طور کلی این زبانها به دستههای مختلفی مانند سطح بالا (نزدیک به زبان انسان مثل پایتون) و سطح پایین (نزدیک به زبان ماشین و صفر و یکها مثل اسمبلی) تقسیم میشوند که هر کدام کاربرد و ویژگیهای خاص خود را در دنیای فناوری دارند.