یعنی چه
«رمقهایش» به معنی آخرین توان، تاب، طاقت و اندک جان باقیمانده در بدن یک فرد یا موجود زنده است. رمق در لغت به معنای بقیهٔ حیات و آخرین نفسهاست که با نشانه جمع «ها» و ضمیر متصل «ـَش» به معنای توانهای اندک باقیمانده او به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت رَمَقْهایِشْ تلفظ میشود که در آن حرف ر و م دارای فتحه (ـَ) و حرف ق ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۷ حرف)، خود واژه «رمق هایش» یا معادلهایی نظیر «توانهایش» است.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در انگلیسی از عباراتی که به انرژی مابقی یا آخرین نفسهای حیات اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، برای اشاره به این حالت از جمع رمق (ارماق) یا واژه حشاشه استفاده میکنند.
در قرآن
واژه «رمق» یا مشتقات آن به صورت مستقیم در متن قرآن کریم یافت نمیشود؛ اما مفهوم آن یعنی به شماره افتادن نفسها و لحظات پایانی عمر در توصیفات مربوط به مرگ وجود دارد.
نماد چیست
این واژه در ادبیات نماد اوج خستگی، فروپاشی کامل جسمانی یا روحی، کورسوی امید و مرز باریک میان بقا و فنا به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل رمق هایش
واژه «رمقهایش» ترکیبی از اسم ریشه عربی «رمق»، نشانه جمع فارسی «ها» و ضمیر ملکی «ـش» است. این کلمه به طور دقیق به آخرین جرقههای حیات، انرژی مابقی و اندک توان جسمی یا روحی یک فرد اشاره دارد که او را در مرز باریک میان زندگی و مرگ یا ماندن و فروپاشی کامل نگه میدارد.
در کاربردهای ادبی و روزمره، وقتی گفته میشود رمقهایش را جمع کرد یا رمقهایش از دست رفت، به معنای تلاش برای حفظ آخرین توان حیات یا به پایان رسیدن کامل نیروی محرکه شخص است. این کلمه مترادف با مفاهیمی چون نا، تاب، طاقت و حشاشه جان است و در مقابل مفاهیمی مثل بیحالی مطلق یا مرگ قرار میگیرد.