یعنی چه
این عبارت یک واژه مستقل لغوی نیست، بلکه عنوان یک اثر تاریخی مشهور متعلق به دوران روم باستان (سال ۱۲۱ میلادی) نوشتهٔ مورخ رومی، گایوس سوئتونیوس ترانکوئیلوس است که به زندگی ژولیوس سزار و ۱۱ امپراتور پس از او میپردازد. این کتاب در ایران با ترجمه احد علیقلیان منتشر شده است. از نظر لغوی نیز به معنای «دربارهٔ زندگی امپراتوران روم» بهکار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت مصطلح کتابی و بر اساس ترکیب واژگان فارسی و عربیِ آن انجام میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۶ حرف دارد و به عنوان نشانه یا پاسخ برای اثر معروف سوئتونیوس یا تاریخ امپراتوران روم استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این اثر تاریخی بیشتر با نام «The Twelve Caesars» (دوازده سزار) یا نام دقیقتر لاتین آن شناخته میشود.
در قرآن
خود این عبارت، عنوان کتاب است و در قرآن وجود ندارد. واژه «قیصر» نیز به صورت مستقیم در قرآن ذکر نشده است، هرچند ریشه کلمه «باب» به صورت جمع (أبواب) در قرآن کاربرد دارد و در احادیث نبوی نیز به قیصر روم اشاره شده است.
نماد چیست
این اثر در ادبیات و تاریخنگاری جهان، نمادی از بررسی موشکافانه، افشای زوایای پنهان و خصوصی زندگی حاکمان، مفاسد اخلاقی صاحبان قدرت و ارائه روایات عامیانه و در عین حال مستند از امپراتوری روم باستان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل در باب زندگی قیصرها
عبارت «در باب زندگی قیصرها» بیش از آنکه یک اصطلاح لغوی روزمره باشد، به عنوان ترجمهٔ یکی از مهمترین متون تاریخنگاری جهان باستان یعنی اثر گایوس سوئتونیوس شناخته میشود. این اثر ارزشمند به بررسی سرگذشت، ویژگیهای شخصیتی و جزئیات زندگی دوازده فرمانروای قدرتمند روم از ژولیوس سزار تا دومیتیانوس میپردازد و منبعی غنی برای شناخت جامعه و سیاست روم است.
از نظر ساختار زبانی، این عبارت ترکیبی از واژگان فارسی و وامواژههای عربی و لاتین (مانند قیصر که از کلمه سزار ریشه گرفته) است. این عنوان در فرهنگ مکتوب ایران با ترجمه احد علیقلیان جایگاه خود را در میان علاقهمندان به تاریخ کلاسیک باز کرده است و به عنوان نمادی از افشاگری پشتپرده قدرت و زندگی خصوصی پادشاهان شناخته میشود.