یعنی چه
تلویزیون یک دستگاه الکترونیکی مدرن است که برای دریافت و پخش همزمان صدا و تصاویر متحرک از مسافت دور به کار میرود. این واژه در معنای مجازی خود به سازمان، شبکه یا رسانهای همگانی نیز اطلاق میشود که وظیفه تولید، پخش و مدیریت برنامههای تصویری، اخبار و سرگرمی را بر عهده دارد. از آنجا که این واژه یک دستگاه و رسانه کلاسیک و تثبیتشده محسوب میشود، تعریف آن روشن و مشخص است.
ریشه
این واژه در دهه ۱۳۲۰ خورشیدی از زبان فرانسوی (Télévision) وارد زبان فارسی شده است. ریشهٔ ساختاری آن یک کلمهٔ دورگه است؛ بخش اول آن از واژهٔ یونانی Tele به معنی «دور» و بخش دوم آن از واژهٔ لاتین Visio به معنی «دیدن» گرفته شده است که در مجموع مفهوم «دیدن از راه دور» را میرساند.
جمله سازی
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه اصلی به صورت Television نگارش میشود و مخفف بسیار رایج و روزمره آن در تمام متون و گفتگوها TV است.
به عربی
در زبان عربی برای این رسانه تصویری، واژه رسمی و استاندارد «تلفاز» به کار میرود؛ هرچند کلمه «تلفزيون» نیز در مکالمات روزمره بسیار رایج است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژه با املای Televizyon و در زبان ترکی آذربایجانی به صورت Televiziya استفاده میشود که هر دو برگرفته از ریشه فرنگی آن هستند.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای «سیما»، «دورنما»، «دیددور» و «نمایشگر» به عنوان معادلهای لغوی پیشنهاد شدهاند که در این میان واژه «سیما» (به ویژه در ترکیب صدا و سیما) کاربرد رسمی و اداری یافته است. همچنین در ادبیات عامیانه قدیمی به آن «جعبه جادو» نیز میگفتند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه تلویزیون اصالتاً یک کلمه کاملاً فرنگی و وارداتی است و ریشه اصیل ساختاری در زبان فارسی ندارد. بخش اول آن (Tele) با واژههایی چون تلفن و تلگراف، و بخش دوم آن (Vision) با واژههایی مثل ویژن، ویزا و بصری همریشه است.
جمعبندی و توضیح کامل تلویزیون
تلویزیون به عنوان یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین اختراعات قرن بیستم، دگرگونی عظیمی در نظام ارتباطات بشری ایجاد کرد. این دستگاه الکترونیکی با ترکیب همزمان صدا و تصویر توانست فاصله میان رویدادها و مخاطبان را از بین ببرد و به عنوان یک رسانه جمعی قدرتمند، نقش کلیدی در شکلگیری افکار عمومی، آموزش، فرهنگسازی و سرگرمی جوامع مدرن ایفا کند.
این واژه که از طریق زبان فرانسوی به فارسی راه یافته، در اصل به معنای «دیدن از دور» است. اگرچه در زبان فارسی معادلهایی چون «سیما» برای آن وضع شده است، اما کلمه تلویزیون همچنان پرکاربردترین واژه در میان توده مردم است و در فرهنگ رسانهای به عنوان نماد جریان اصلی ارتباطات و تبادل انبوه اطلاعات شناخته میشود.