یعنی چه
این واژه در واژهنامههای کلاسیک عربی به عنوان یک مصدر یا فعل وصفی به کار رفته و به عملِ جلو دادن، پهن کردن یا کشیدن پوزه و خرطوم توسط حیواناتی مانند خوک اشاره دارد. همچنین در برخی منابع به عنوان اسم مکان برای دهکدهای قدیمی در مصر نیز ثبت شده است.
تلفظ
در متون لغوی کلاسیک این واژه حرکات مختلفی پذیرفته است، اما تلفظ رایج آن به صورت فَرْطَسَة (با سکون ر) یا فَرَطْسَة است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با راهنمای «پوزهکشی خوک» یا «قریهای قدیمی در مصر» به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادل یککلمهای دقیقی در انگلیسی برای این رفتار خاص حیوان وجود ندارد و معمولاً به صورت عبارات توصیفی بیان میشود.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، نزدیکترین معادلهای معنایی برای این واژه «پوزهکشی» یا «جلو آوردن بینی حیوان» است.
در قرآن
واژه فرطسة یک لغت صرفاً لغوی، عربی کلاسیک و توصیفی است و هیچ کاربرد قرآنی یا دینی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل فرطسة
واژه «فرطسة» یک مصدّر رباعی مجرد در زبان عربی از ریشه (ف-ر-ط-س) است که در لغتنامههای کهن مانند دهخدا و لسانالعرب به رفتار خاص خوک در کشیدن و دراز کردن پوزه و خرطومش اطلاق میشود. این واژه به دلیل کاربرد بسیار خاص و حیوانی خود، در زبان فارسی امروزی کاربرد عمومی ندارد و بیشتر در متون کهن لغوی یا به عنوان مراجع حل جدول دیده میشود.
علاوه بر معنای حیوانی، در کتب جغرافیایی قدیم از این واژه به عنوان اسم خاص برای نامیدن دهکدهای قدیمی در نزدیکی اسکندریه مصر (که فرطسا نیز خوانده میشده) استفاده شده است. کلمات همخانواده آن مانند فرطیسه و فرطوسه نیز به خودِ پوزه یا بینی پهن حیوان اشاره دارند.