یعنی چه
شولا پوش کنایه از انسانهای درویشمسلک، صوفیان، زاهدانِ تارکدنیا و همچنین چوپانان و ساربانان در مناطق کوهستانی است که برای محافظت از سرما تنپوش نمدی ضخیم میپوشند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «شولا» (با ضمه شین) به معنی جامه بلند و زمخت و «پوش» (از مصدر پوشیدن) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند خرقهپوش، دلقپوش یا پشمینهپوش نیز به عنوان پاسخهای هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
عبارات فوق دقیقترین معادلها برای توصیف این نوع پوشش زاهدانه در زبان انگلیسی هستند.
به فارسی
این واژهها در زبان و ادبیات فارسی به عنوان برگردان و مترادفهای مستقیم برای توصیف فردی با این سبک پوشش به کار میروند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فرهنگ عامه، شولاپوش نشانه ترک تعلقات مادی، قلندری و همچنین سختکوشی و تنهایی چوپانان در دل طبیعت است.
جمعبندی و توضیح کامل شولا پوش
واژه «شولا پوش» یک صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب «شولا» (جامهای بلند، گشاد و زمخت از جنس پشم یا نمد) و «پوش» ساخته شده است. این اصطلاح هم در ادبیات عرفانی برای اشاره به صوفیان و درویشانِ تارک دنیا کاربرد دارد و هم در فرهنگ بومی و شبانی، توصیفگر چوپانانی است که برای مقابله با سرمای کوهستان از تنپوشهای نمدی ضخیم استفاده میکنند.
از نظر معنایی، کلماتی مانند خرقهپوش، پشمینهپوش و دلقپوش نزدیکترین مترادفها به آن هستند و در متون کهن نمادی از فقر اختیاری، زهد و سادگی در برابر تجملگرایی و قدرت به شمار میرود. لازم به ذکر است که این کلمه ریشه بومی داشته و در متن قرآن کریم وجود ندارد.