یعنی چه
پشم گوسفند به موهای نرم، الیافی، متراکم و عایقِ حرارتی گفته میشود که روی بدن گوسفند رشد میکند. این ماده طبیعی پس از چیدن، شستشو و ریسندگی، برای تولید انواع نخ، لباس، قالی، نمد و عایقهای حرارتی و صوتی مورد استفاده قرار میگیرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «پَشْ مِ گو سْ فَنْد» است که از دو واژهٔ «پشم» (با فتح پ و سکون ش) و «گوسفند» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ مستقیم این عبارت «پشم گوسفند» با ۹ حرف است. همچنین بسته به طراح جدول، کلماتی نظیر «صوف» (ریشه عربی)، «عهن» (پشم رنگین) یا «کرک» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه اصلی برای پشم Wool است. به پشم متصل به پوست یا چیده شده به صورت یکجا Fleece نیز میگویند.
به عربی
در زبان عربی به پشم گوسفند «صُوف» میگویند. این کلمه در قرآن کریم نیز به صورت جمع (أصوافها) به عنوان یکی از نعمتهای الهی به کار رفته است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و آذربایجانی، واژه «Yün» (یون) برای اشاره به پشم گوسفند و الیاف پشمی استفاده میشود.
نماد چیست
پشم گوسفند در فرهنگ و ادبیات عرفانی نماد زهد، تواضع و پارسایی است؛ به طوری که ریشه واژه «صوفی» را از پشمینهپوشی عارفان میدانند. همزمان در فرهنگ عامه و زندگی روستایی، این واژه نماد برکت، گرما، محافظت و اقتصاد سنتی دامداری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل پشم گوسفند
پشم گوسفند یکی از کهنترین و ارزشمندترین الیاف طبیعی در تاریخ بشر است که ریشه در زبان پارسی میانه (پهلوی) دارد. این ماده ارزشمند به دلیل خاصیت عایق بودن و تراکم بالا، کاربرد گستردهای در صنایع نساجی، قالیبافی و تولید پوشاک زمستانی دارد و همواره به عنوان یکی از ارکان اقتصاد سنتی و دامداری شناخته شده است.
این واژه علاوه بر کاربرد صنعتی و روزمره، جایگاه ویژهای در ادبیات و متون مذهبی دارد. در قرآن کریم در سوره نحل از آن به عنوان یک نعمت الهی برای ساخت اثاثیه و پوشش یاد شده و در ادبیات عرفانی نیز پشمینهپوشی (صوفپوشی) به عنوان نمادی از سادهزیستی، تواضع و دوری از تجملات دنیا شناخته میشود.