یعنی چه
شدوات جمعِ مؤنث کلمه «شدوة» است که در لغت به معنای آوازها، سرودها، ترنّمها و نغمهخوانیهای بلند و زیبای شعر به کار میرود. این واژه همچنین مجازاً به معنی بهرهها و تکههای اندک از علم و دانش نیز استفاده شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت شَ دَ وات (Shadavat) تلفظ میشود و ساختار آن جمع مؤنث سالم عربی است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه شدوات به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'آوازها'، 'نغمات'، 'سرودها' یا 'ترانهها' کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود زبان عربی به عنوان جمع شذوة به کار میرود و مترادفهایی چون ترنّمات و أناشید دارد.
به فارسی
معادولهای روان فارسی این کلمه شامل آوازها، نغمهها، سرودها، الحان و ترانهها میشود.
در قرآن
بررسی واژگان قرآنی نشان میدهد که کلمه شدوات یا ریشه سه حرفی آن (ش د و) هیچ کاربردی در متن قرآن ندارند.
نماد چیست
شدوات در مفاهیم ادبی و نمادین، مظهر و نماد خوشالحانی، بانگ شادی، طنینانداز شدن هنر و ادبیات، و صدای عذب و دلنشین مانند آواز پرندگان یا خواندن اشعار غنایی است.
جمعبندی و توضیح کامل شدوات
واژه «شدوات» یک لفظ اصالتاً عربی و جمعِ کلمه «شَدوة» است که به زبان فارسی وارد شده است. این واژه در ریشهشناسی و لغتشناسی به معنای آوازها، سرودها، ترنّمها و نغمهخوانیهای بلند و زیبای شعر است و گاه به عنوان مجاز برای بهرههای اندک از علم و ادب نیز به کار میرود.
در کاربردهای جدول و ادبی، این کلمه پنجحرفی هممعنی با واژگانی چون نغمات، الحان، ترانهها و آوازهاست. این کلمه ریشه قرآنی ندارد اما در ادبیات منظوم و متون کهن به عنوان نمادی از خوشالحانی، بانگ شادی و طنین دلنشین شعر و هنر شناخته میشود.