یعنی چه
این ترکیب از دو واژه هممعنی تشکیل شده است که برای تأکید بر ویژگیهای کاملاً درونی، ذاتی و غیراکتسابي انسان یا پدیدهها به کار میرود؛ یعنی لایهٔ عمیق وجود و حقیقت تغییرناپذیر شخصیت که از آغاز آفرینش در فرد نهادینه شده است.
تلفظ
واژه اول به کسر سین و را و سکون شین و ت؛ واژه دوم به فتح نون و هاء کشیده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این ترکیب با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتواند خود ترکیب یا مترادفهای آن باشد.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم ماهیت ذاتی و ساختار درونی وجود از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژهها دقیقاً رساننده مفهوم ساختار خلقت و خمیرمایه درونی انسان هستند.
به فارسی
واژههای اصیل و رایج فارسی که مترادف با این ترکیب بوده و بر باطن و درونمایه فرد دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل سرشت و نهاد
ترکیب «سرشت و نهاد» در زبان فارسی نمایانگر ژرفترین لایههای وجودی، ویژگیهای ساختاری و غریزی انسان است که از بدو آفرینش با گل وجود او آمیخته شده است. واژه «سرشت» از ریشه کهن سرشتن به معنی آمیختن و شکل دادن میآید و «نهاد» بر بنیان، وضع و قرارگیری پایهای یک مفهوم دلالت دارد. همنشینی این دو واژه مترادف، تأکیدی موکد بر تغییرناپذیر بودن و اصالت خصوصیات باطنی فرد است.
در متون ادبی، عرفانی و اخلاقی، این واژهها در برابر مفاهیم عاریتی و اکتسابی مانند «تربیت بیرونی»، «عادت» و «ظاهر» قرار میگیرند. نماد این ترکیب در ادبیات غنی فارسی غالباً «خاک»، «گل» یا «خمیرمایه» اولیه خلقت است که به تصویرسازی آفرینش نخستین انسان اشاره دارد. از دیدگاه مفهومی نیز این واژه قرابت کاملی با اصطلاح قرآنی «فطرت» دارد که به ساختار الهی و اصیل درون انسان اشاره میکند.