یعنی چه
تکرار شونده به ویژگی هر چیز، فرآیند، پدیده یا رویدادی اطلاق میشود که بارها و در زمانهای مختلف (با یا بدون نظم زمانی مشخص) دوباره رخ میدهد یا انجام میشود و حالت بازگشت دارد.
تلفظ
این واژه به صورت «تَکرار شَوَندِه» تلفظ میشود که شامل بخش عربی «تکرار» و پسوند فاعلی فارسی «شونده» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف درخواستی میتواند خود واژه «تکرار شونده» (۱۰ حرف) یا واژههای هممعنی مانند مکرر، متناوب و بازگشتی باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از واژههای Recurring (برای رویدادهای متناوب)، Repetitive (برای کارهای یکنواخت و مکرر) و Periodic استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل مکرر، بازگشتی، متناوب، پیاپی، مستمر، راجعه، عودکننده و دورهای است. در مقابل، واژههای یکباره، بیتکرار و منحصربهفرد متضادهای آن به شمار میروند.
نماد چیست
در علائم مدرن، نماد دو فلش دایرهای متصل به هم یا همان حلقه (Loop / 🔁) نشاندهنده این مفهوم است. در اساطیر باستان نیز نماد اوروبوروس (ماری که دم خود را میخورد) چرخه تکرارشونده و ابدی زمان را نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل تکرار شونده
واژه «تکرار شونده» یک صفت فاعلی ترکیبی در زبان فارسی است. بخش اول آن یعنی «تکرار» از ریشه عربی (ک ر ر) به معنی بازگشتن و دوباره انجام دادن گرفته شده و بخش دوم آن «شونده» از مصدر فارسی شدن ساختار یافته است. این واژه برای توصیف فرآیندها، الگوها یا پدیدههایی به کار میرود که در طول زمان بازآفرینی میشوند.
در حوزههای مختلف علمی مانند ریاضیات، کامپیوتر و هنر، این مفهوم کاربرد وسیعی دارد؛ از الگوهای هندسی مکرر گرفته تا کدهای برنامهنویسی که در یک حلقه اجرا میشوند. ساختار منظم یا نامنظم این پدیده بر اساس زمانبندی رخ دادن آن تعریف میشود.
اگرچه این عبارت به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم همراستا با آن مانند واژه «مثانی» (به معنای آیات یا سورههای تکرار شونده و یادآوریکننده) و فعل «یُعِیدُ» (دوباره برمیگرداند) به وفور در متون دینی و برای توصیف چرخههای آفرینش دیده میشود.