یعنی چه
واژه «اسهر» یک اسم تفضیل عربی است و به کسی یا چیزی اطلاق میشود که در شب بیش از بقیه بیدار میماند و دچار بیخوابی یا کمخوابی است. این کلمه برای توصیف شدت بیداری و هوشیاری در شب به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة الف، سکون سین و فتحة هاء (اَسْهَر) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۴ حرف دارد و معمولاً با راهنمای «بیخوابتر» یا «بیدارتر» از طراحان جدول پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم صفت تفضیلی اسهر، از ترکیبات مقایسهای مربوط به بیداری و بیخوابی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، پیشوند daha برای ساختن صفت تفضیلی به همراه کلمات uykusuz (بیخواب) و uyanık (بیدار) به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی شامل بیدارتر، شبزندهدارتر و بیخوابتر است که برای توصیف فردی با بیداری طولانی در شب استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات عرب و متون کهن به عنوان نمادی برای شدت بیخوابی، شبزندهداری عارفانه، رنج عشق یا مراقبت و هوشیاری کامل به کار میرود؛ مانند ضربالمثل معروف «أَسْهَرُ مِنَ النَّجْمِ» که به معنای بیدارتر از ستاره است.
جمعبندی و توضیح کامل اسهر
واژه «اسهر» یک صفت برتر و اسم تفضیل مشتقشده از ریشه عربی «سهر» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه به طور دقیق به معنای بیدارتر و بیخوابتر بوده و به فردی اشاره دارد که میزان بیداری و شبزندهداری او در مقایسه با دیگران بسیار بیشتر است.
این کلمه اگرچه به طور مستقیم و با همین لفظ در قرآن کریم نیامده، اما همخانوادههای آن مانند «الساهرة» در متون دینی برای اشاره به زمین بیدارباش قیامت کاربرد دارند. در ادبیات، این واژه کنایه و نمادی از هوشیاری مداوم، رازونیازهای شبانه و یا بیخوابیهای ناشی از غم و اشتیاق است.
در مجموع، اسهر واژهای کلاسیک و فصیح است که امروزه بیشتر در متون ادبی، لغتنامهها و به عنوان یک کلمه کلیدی چهارحرفی با کاربرد بالا در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد.