یعنی چه
استمراء در لغت به معنای گوارا شدن و سازگار آمدن غذا با طبع انسان است. زمانی که فردی غذا یا حتی شرایطی ناخوشایند را بهخوبی هضم کند و بپذیرد، این واژه به کار میرود. در کاربردهای اجتماعی و اخلاقی، این کلمه به شکل مجازی برای «عادت کردن به یک کار (حتی اشتباه)» یا «پذیرش تدریجی یک فکر» استفاده میشود.
تلفظ
این واژه مصدری از باب استفعال در زبان عربی است و با کسر الف و سکون سین و تاء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً با تعابیری همچون «گوارا شدن غذا» یا «خوشگوار یافتن طعام» پیوند دارد. توجه به املای آن و عدم اشتباه با استمرار یا استبراء کلید حل آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت متن، اگر بحث گوارش و طبع باشد از مفاهیمی چون هضم یا خوشخوراکی استفاده میشود و در معنای انتزاعی به پذیرفتن و موافقت طبع اشاره دارد.
به عربی
این واژه خود ریشهٔ اصیل عربی دارد (از ماده م ر ء) و در متون فقهی، پزشکی قدیم و ادبی عرب به همین صورت با معنای گوارایی و سازگاری با طبع به کار میرود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل «گوارا یافتن»، «خوشگواری» و در متون معاصر اخلاقی و اجتماعی، «خو گرفتن» و «پذیرش تدریجی» است.
جمعبندی و توضیح کامل استمراء
واژهٔ «استمراء» مصدری عربی از ریشه «م ر ء» است که در اصلِ لغت به معنای گوارا شدن، هضم شدن و سازگار آمدن غذا با طبع و مزاج انسان به کار میرود. این واژه از نظر املایی شباهت زیادی به کلماتی چون «استمرار» (پیوستگی) و «استبراء» (پاک کردن مجرا) دارد، اما از نظر معنایی کاملاً مستقل بوده و مستقیماً با مفهوم گوارایی و سیستم هضم مرتبط است. در قرآن کریم خود این مصدر نیامده، اما همخانوادهٔ آن یعنی صفت «مریء» (به معنی گوارا) در آیاتی نظیر «فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِیئاً» دیده میشود.
در کاربردهای معاصر، ادبی و اخلاقی، استمراء یک معنی مجازی و کنایی بسیار رایج پیدا کرده است که به مفهوم «عادت کردن تدریجی به یک امر و پذیرش آن توسط ذهن» اشاره دارد. برای نمونه، عبارت «استمراء خطا» در نقدهای اجتماعی یا مباحث اخلاقی به این معناست که یک اشتباه یا رفتار ناپسند آنقدر تکرار شده که طبع انسان یا جامعه به آن خو گرفته، آن را هضم کرده و دیگر زشتی آن را احساس نمیکند.